ਹਰ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੁਨਹਿਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਾਣੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ। ਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਤਾਡ਼ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਖੜੇ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਖਣਯੋਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਸੁਨਹਿਰੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚੌੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਈ ਮਹਲਾਂ, ਉੱਚੇ ਪਹਾੜੀ ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਖੰਭੀਲੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਮਹਿਲਾਂ ਚੁੱਤੜੀਆਂ ਅਤੇ ਯਕ-ਪੂੰਛਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਅੰਤ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਨੇਕ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਥੋਂ ਹੀ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ—ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਰਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਆਸ਼ਚਰਜਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਭਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮੀ ਅੰਗ, ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਹ ਧਰਮੀ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪ੍ਰਭੂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦਾ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ—ਚਾਹੇ ਬੈਠੇ, ਲੇਟੇ, ਜਾਂ ਚਲਦੇ ਹੋਏ—ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋਗ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਰ ਜੀਵ—ਚਲਦਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲ—ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਭਿੱਜੇ-ਸੁੱਕੇ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਠਿਨ ਵਿੱਘਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਪਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਪਰਬਲ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਕੇ, ਅਡੋਲ ਰਹਿਆ। ਵਰਤਾਂ, ਸੰਯਮਾਂ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਨਾਲ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅੰਗਾ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਵਰ ਮੰਗ, ਐ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ!" ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੰਗਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਅੰਗਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਅਲੌਕਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ; ਧਰਮ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੇ ਧਨੀ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਉਸ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਹੋ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ, ਅਲੌਕਿਕ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਅਜੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ; ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ, ਰਥ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਸੱਚੇ ਨੂੰ, ਸੱਚਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚ ਹੀ ਹੈ।" "ਧਰਮ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੂੰ; ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਧਰਮ ਹਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਗੁਣੀ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ; ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਅਸਰੀਰ ਨੂੰ; ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ; ਸਾਰੇ ਆਸਰਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ, ਆਸਰਿਆਂ ਦੇ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਧਾਰੀ ਨੂੰ; ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਮਰ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਮਹਾਂ-ਔਸ਼ਧੀ ਨੂੰ, ਭਿਆਨਕ ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ; ਮ੍ਰਿਦੁ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਅਨੰਤ ਨੂੰ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ; ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਨੂੰ, ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਨੂੰ, ਹਵਨ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਸਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹਵਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰ-ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹਵਾਨਿਤ ਨੂੰ, ਸਵਧਾ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੂੰ; ਸਵਾਹਾ ਦੇ ਰਚੇਤਾ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਵਿਆਸ ਨੂੰ, ਵਾਸਵ ਨੂੰ, ਵਸੁ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ; ਹਰੀ ਨੂੰ, ਪਰਮ ਨੂੰ, ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਪ੍ਰਭੂ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ, ਗੋਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਏਕ-ਅੱਖਰ ਨੂੰ, ਸਭ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ; ਹੰਸ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪਚੀਸ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਪਤੀ ਨੂੰ; ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਆਨੰਦਮਈ ਅਤੇ ਪਰਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਵਿਸ਼ਵੰਭਰ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ; ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਨੂੰ; ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੋਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਭਾ, ਆਕਾਸ਼-ਜਨਮਿਆਂ ਨੂੰ; ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੇਸ਼ਵ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗਾ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਗਾਧ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕੀਤਾ।