ਅੰਗਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਉੱਚੇ ਪੜਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਲੋਕ ਸੁਗੰਧਤ ਪੰਖਿਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੁੰਦਰ ਸਤੀਆਂ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੌਰੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਚਕਤੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਗਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਣਗਣਤ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੌਲੋਮੀ, ਜੋ ਸੋਭਾਵਾਨ, ਸੁਭਾਗਾ, ਤੇਜਵਾਨ, ਤਪਸਵਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਬੈਠੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਾਗ-ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਸੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਖੇਡ-ਮਨੋਰੰਜਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੰਗਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਸੱਚਮੁੱਚ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿੰਨਾ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਐਸੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ!" ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ। ਕਾਸ਼ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੀ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋਵੇ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ ਇਥੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਗਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਉਸ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਉਸ ਦੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖੇਡ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਅੰਗਾ ਨੇ ਇੱਕ ਛਣੇ ਲਈ ਸੋਚਿਆ: 'ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ?' ਅੰਗਾ, ਜੋ ਸਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰੀ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕਿਹੜਾ ਐਸਾ ਪੁਣਯਮਈ ਆਚਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਤੀ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਕਿਸਮ ਦਾ?' 'ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੜੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਕਿੰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਸਤਿਆਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ!' ਅਤ੍ਰੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਵਾਨਤਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ।' 'ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਵ੍ਰਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।' 'ਫਿਰ ਉਹ ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਪੂਰਨ ਪੁਣਯ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।' ਅੰਗਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਦਯਾਲੂ? ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਾਧਨ ਦੱਸੋ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ!' ਅਤ੍ਰੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੁਣਯਮਈ ਜੀਵਨ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ!' 'ਕਿਵੇਂ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ—ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਸਮਾਧੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—' 'ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ, ਜਿੰਨਾ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਹਨ।' 'ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅਬੋਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਰਮ ਸਮੇਤ।' 'ਗੋਵਿੰਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।' 'ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।' 'ਇਸ ਲਈ, ਨੰਦਨ, ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।' 'ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।' ਇਹ ਉੱਚੀ ਸਤਿਆ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਹੀਆਂ, ਅੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਣੀ ਦਾ ਮੂਲ ਭਾਵ ਪਕੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਅਨਾਦੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਇੱਕਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਭੂਮਿਖੰਡ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਦਮਾ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਪਚਵੰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।" "ਠੰਢੀ, ਸੁਖਦਾਈ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਏ।" "ਕਿਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤਪਸਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਿਨਰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੀਣਾ ਦੇ ਲੈ ਤੇ ਤਾਲ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।" "ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਲੈ ਤੇ ਤਾਲ, ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਗਾਂ ਦੇ ਗੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਫ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਗੀਤ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ, ਗੰਧਰਵ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਸਤੀਆਂ ਨਾਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਪੁਣਯ ਦਿੰਦਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਦਿੰਦਾ।" "ਉਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਚੰਦਨ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗਾ, ਸ਼ਾਲਾ, ਤਾਲਾ, ਤੇ ਤਮਾਲਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।" "ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਬਰਗਦ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੰਤਾਨਕ ਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਰੰਭਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਪਹਾੜ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹਰ ਥਾਂ ਆਸਮਾਨੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਣਿਜ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।" "ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਉਹ ਪਹਾੜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਉਹ ਸ਼ਰਭਾਂ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਟਾਈਗਰਾਂ, ਤੇ ਚਲਾਕ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤੇ ਟੈਂਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਦੇਖੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤਪਸਿਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।