ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਯਸ਼, ਸਿਹਤ, ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਹੁਣ ਫਿਰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਵੀ ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪృਥੂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਵੇਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਿਆ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ "ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਨੂੰ ਵੇਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਪృਥੂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾਇਕ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲਾ ਪૃਥੂ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਹੀ ਉਪਜਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਮੰਦਬੁਧੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਗੱਲਬਾਤ, ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ ਜਾਂ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਪਾਪ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਲ-ਕਚੈਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਜੰਗਲੀ ਜਣਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ, ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੇਵਾ, ਯਮੁਨਾ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਣ—ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਇ en ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਗ, ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਬਾਰੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਲੋਭਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੱਤਿਆਂ, ਜਾਲਾਂ, ਫੰਧਿਆਂ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਿਰਨ ਮਾਰਦਾ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਂਧਿਆ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇੱਕ ਔਖੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮृਗ ਅਤੇ ਸੂਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਛੀ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਇਥੇ ਇੱਕ ਮਾਦਾ ਹਿਰਣ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜੀ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਡਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਕੇ, ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭਜਾਈ ਹੋਈ, ਤੀਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਜਖਮੀ, ਉਹ ਹਿਰਣੀ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਭੱਜੀ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਹਿਰਣੀ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਜੋ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਿਆ ਤੇ ਹਿਰਣੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਿਆ। ਓਸ ਸਮੇਂ, ਲੋਭਾਖਿਆ ਨਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ,' ਲੋਭਾਖਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਮਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਖੇ ਤੇ ਮਾਰਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਉਹ ਹਿਰਣੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਗਈ। ਇੱਥੇ, ਉਹ ਹਿਰਣੀ, ਦੋਵੇਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਤੇ ਕੁੱਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਉਹ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਰੇਵਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਈ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸੀ; ਤੇ ਕੁੱਤੇ ਵੀ ਜਲਦੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਹਿਰਣ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਹਿਰਣੀ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਟ! ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ?' ਮਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।' ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ, ਵੱਡੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਪਏ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉੱਥੇ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਸੰਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ, ਕੋਈ ਜਾਪ, ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਿਰਣੀ, ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ—ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਗ, ਗੱਲਬਾਤ, ਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਵੇਣ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਬੜੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।