ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਜਾਦੂਈ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਦਾਨਵ—ਜਿਹੜੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਨ—ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ, ਆਚਰਨ, ਬਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਧਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਇੱਕ ਲੋਹੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਸੀ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਕਟੋਰੇ ਵਰਗਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜੋ ਦੁੱਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਿਆ, ਉਹ ਜਾਦੂਈ ਸੀ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰੋਚਨ ਨੂੰ ਬਛੜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਮਧੁਰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਜਮਾਨ ਸੀ, ਉਹ ਦੁੱਧੀ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਜਾਦੂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ, ਵੱਡਾ ਆਕਾਰ, ਚਮਕ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨਵ ਵੀ ਉਸੀ ਬਲ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਤੱਕ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ, ਉਹੀ ਮੋਹ-ਝੂਠ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸੀ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਦੁੱਧੀ ਗਈ। ਇਹ ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਛੁਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ। ਵੈਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਛੜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਣਿਧਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ, ਉਹ ਚੁਣੇ ਗਏ। ਦੁੱਧੀ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੋ ਸਿਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਤੇ ਘੰਮੰਡ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤਪ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਕਸ਼ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦੁੱਧਿਆ, ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਜੋ ਹਵਨ ਦੀ ਭੁੰਨੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਮਾਨਵ ਖੋਪੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਾਸ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉੱਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁੱਧੀ ਬਣਿਆ। ਸੁਮਾਲੀ ਨੂੰ ਬਛੜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਹੂ ਸੀ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਯਾਤੁਧਾਨ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਉਹ ਸਭ ਉਸੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧਿਆ। ਚਤੁਰ ਚਿੱਤਰਰਥ ਨੂੰ ਬਛੜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਸ ਦੁੱਧਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਰੁਚਿਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੰਧਰਵ ਸੀ, ਉਹ ਦੁੱਧੀ ਬਣਿਆ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਹ ਦੁੱਧੀ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸੁੱਚਾ ਗੀਤ ਦੁੱਧ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦੁੱਧਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਿਮਾਵਤ ਨੂੰ ਬਛੜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੁੱਧੀ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹਾੜ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੁੱਧੀ ਵਾਰੀ ਆਈ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲਾ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ਼। ਉਹ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜੋ ਕਟਿਆ, ਸਾੜਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਉੱਗ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸ਼ਾਲਾ ਦਰੱਖਤ ਦੁੱਧੀ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਬਛੜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁਹ੍ਯਕ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੂਤ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ—ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਜਿਹੜਾ ਜੀਵ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਪਾਤ੍ਰ ਤੇ ਬਛੜਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਤੇ ਬਛੜੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਗਾਊ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ, ਆਧਾਰ, ਰਚਨਾ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇ ਗਰਭ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁੱਧੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਉੱਗਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰੀਣੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਦਿਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਨੂੰ ਮੈਦਿਨੀ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪૃਥੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ, ਪੁੱਤਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਪૃਥਵੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਧਰਤੀ ਕਣਕ ਦੇ ਖੇਤ ਵਾਂਗ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਪਿੰਡਾਂ, ਘਰਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਨਗਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਕਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੰਨੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਨਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਥੁ, ਵੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸਥਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਵਰਣ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਥੁ, ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਤ੍ਰਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੁੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।