ਪৃথਵੀ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸਤੇ, ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਈ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।” ਉਸ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਨੇਕ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਸਹਾਰਾ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਧਰਮਕ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ।” ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।” ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥੁ, ਜੋ ਵੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—” “—ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਪੁਰਖੋ ਦੇ ਰਾਜਾ।” “ਨੇਕ ਕੰਮ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਸੋਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।” “ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਸਕੇਂ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰ ਸਕੇਂ; ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਤਿੱਖੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਵਿੱਢੇ ਹੋਏ ਹਨ।” “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਇਹ ਤੀਰ ਕੱਢ ਦੇ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਸੰਭਾਲ ਸਕਾਂ।” ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਪੱਥਰ ਵਧ ਗਏ; ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੀਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ। ਵੈਣਯ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਢੇ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਘਾੜਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਖੱਡ ਅਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੇਕ ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਛਾ (ਕਲੱਫ) ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਨੂ ਸਵਾਯੰਭੂ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਮਨੂਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਰਸਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਧਰਤੀ ਇਕੱਠੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਉਚੀ-ਨੀਵੀਂ ਸੀ। ਗਾਂਵਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਨਗਰਾਂ, ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਜਾਂ ਖੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਈ ਹੱਦਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਸਨ। ਕਿਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵਪਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਕੋਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਸੀ। ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਜਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਵਿਵਸਵਤ ਮਨੂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਵੈਣਯ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿਰਫ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਚੁਣ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਫਲ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਖੁਰਾਕ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਪ੍ਰਿਥੁ ਵੈਣਯ ਨੇ ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਤਕਲੀਫ ਵੇਖੀ, ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵਾਛਾ ਬਣਾਇਆ; ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੀ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਥੁ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ; ਸਭ ਫਸਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਅਨਾਜ ਨਿਕਾਲਿਆ। ਉਸ ਗੁਣਵਾਨ ਖੁਰਾਕ, ਜੋ ਅੰਬਰਤ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਵੈਣਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ; ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਧਾ। ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਮਾਧਵ ਦੇ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲ ਮੁੜ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਨੇਕ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਪ੍ਰਿਥੁ ਵੈਣਯ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਉਪਜਾਏ; ਉਸ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਦੁੱਧੀ, ਫਿਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ। ਸੋਮਾ ਨੇ ਵਾਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਦੁਧਿਆ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਹਾਰਕ, ਅੰਬਰਤ ਵਰਗਾ ਦੁੱਧ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਰ ਲੋਕ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੁੱਧੀ ਗਈ ਧਰਤੀ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਧਿਆ, ਹੇ ਵਾਛਾ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਉਚਿਤ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਅੰਬਰਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਿਆ; ਯਮ ਨੂੰ ਵਾਛਾ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੇ ਆਪ ਦੁਧਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ, ਤੱਖਸ਼ਕ ਨੂੰ ਵਾਛਾ ਬਣਾਕੇ, ਲੌਕੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਦੁੱਧਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਸੱਪਾਂ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਏਸ਼ਟਰ ਦੁਧਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਸੱਪ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।