ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵੈਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਚੌੜੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਜਨਦਾਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਜਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਵਿਖਾਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਾ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਏ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਹੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਆਜਾਗਵ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਤੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨਿਆ। ਜਦ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹਾਦੁਰ ਪృਥੂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਸਮ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਵੈਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪృਥੂ ਕੋਲ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲੇ—ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ, ਉੱਚ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਪృਥੂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਜਾ ਜੀਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਪృਥੂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਬਹਾਦੁਰ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਹੀ 'ਰਾਜਾ' ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਲ ਤੁਰਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜਲ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਥਿਰ ਹੋ ਗਏ; ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹ ਹਟਾ ਕੇ ਆਸਾਨ ਰਸਤੇ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਝੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਬਿਨਾਂ ਹਲ ਚਲਾਏ ਹੀ ਫਸਲਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ। ਬਦਲ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰੁੱਖ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਆਇਆ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤ੍ਰ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਸੁਤਯਾ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ, ਸੁਤ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਓਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਮਾਗਧ ਵੀ ਜਨਮਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪృਥੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਤਾ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉੱਚੋੜੀ ਵਾਲਾ, ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਹਿਨਿਆ, ਵੇਦ-ਪਾਠ ਵਿਚ ਨਿਯਤ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿਚ ਨਿਯਤ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਭੀਖਿਆਰਥੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ; ਇਉਂ ਮਾਗਧ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੇਦ-ਪਾਠ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਭੱਟ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਵਡਿਆਈ ਲਈ, ਸੁਤਾ ਤੇ ਮਾਗਧ, ਦੋਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਣਾਏ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।" ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਯਕ ਲਈ ਉਚਿਤ ਕੰਮ ਹੈ। ਤਦ ਭੱਟ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕੇਵਲ ਕਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।" "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਹਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਜੋ ਉੱਤਮ ਗੁਣ ਤੇ ਕਰਮ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਪੁਰਖਾ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ; ਪృਥੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ—ਸਚਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਡਰ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਧਰਮੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ। ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ, ਸੱਚੀ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਵਿਚ ਧਨੀ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਤੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਿਚ ਨਿਯਤ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਰਖਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜਸੂਯ ਆਦਿਕ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਸੁਤਾ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਵਡਿਆਈਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ; ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਵੀ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਵਡਿਆਈ ਸਮੇਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਲੱਗੀ। ਪ੍ਰਥੂ ਨੇ ਸੁਤਾ, ਮਾਗਧ, ਭੱਟ ਤੇ ਚਾਰਣ ਨੂੰ ਤੈਲੰਗ ਦੇ ਉੱਤਮ ਭੂਮੀ ਦਿਤੀ। ਪ੍ਰਥੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੈਹਯਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਅਤੇ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇਕ ਨਵੀਂ ਨਗਰੀ ਵਸਾਈ।