ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਰੁਕਮੰਗਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਧਰਮਾਂਗਦ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਯਯਾਤੀ ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਆਦਿਕ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਨੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਾਂਗਦ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਯਾਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਨ ਦੀਆਂ ਨੇਕ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਪਰਗਟ ਤੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕਥਾ ਵਡਿਆਨਕਾਰੀ, pavittar, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਕਤਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।" ਤਦ ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲਯ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇ en Hiraṇyakaśipu ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੁਲਭ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਫੈਲਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ ਪਾਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ, ਕਿਨਰ, ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼ ਆਦਿ ਸਭ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੱਸੇ। ਸਾਰਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਬਲੀ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਇਹ ਵੱਡੇ ਦਾਨਵ ਸੰਘਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਦ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਜਦ ਯਜਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮ ਚੱਲ ਪਏ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਹਲ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਤੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਉ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਸ਼ালী ਹੋਵੇ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਪ, ਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰੇਕ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਉ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਚ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਦਿਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸੋ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਨ, ਬਚਨ, ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣਿਕ ਤੇਜ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ; ਤਦ ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬਲਾ' ਰੱਖਿਆ, ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਮ ਠੀਕ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵ੍ਰਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰ।" 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਬੜੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਰੱਖ ਕੇ ਵੇਦ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ, ਤਪ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨੀ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਪੁੱਤਰ ਬਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ—ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੇ ਮਾਰਿਆ—ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਵੈਰ-ਭਾਵਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਬਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।