ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀਆਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਰਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗੇਂਦ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਆਹ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਥੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਪੰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਓਥੇ ਹੀ ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੱਖਸ਼ਸ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਡਰਾਵਨੀ ਭੈ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਬੈਠਿਆਂ ਸਭ ਨੇ ਵੱਡੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੀ, ਜਦੋਂ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚਮਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ਿ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਹਰਿਦੁਆਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜਿਥੇ ਗੰਗਾ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਕੇਸ਼ਵ (ਵਿਸ਼ਣੁ) ਜੀ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਇਸ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਲਿਆਇਆ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਖਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—“ਇਹ ਭਾਗੀਰਥ ਕੌਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ? ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਤੀਰਥ ਲਿਆਇਆ?” ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਗੰਗਾ ਦਾ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ‘ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ’ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਲਿਆਈ ਗਈ? ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਹਰਿਦੁਆਰ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਆ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਵ੍ਰਿਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਬਾਹੂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਗਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੋਈ। ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਗਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਪਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਜਨੇਊ, ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਪਾਠ, ਸਗਰ ਲਈ ਕਰਵਾਏ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਅੱਗਨੀ ਦਾ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਲ-ਜੰਘਾ ਅਤੇ ਹੈਹਯਾ ਆਦਿਕਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਸ਼ਕ, ਪਾਰਦ ਆਦਿਕਾ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—“ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਗਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।” ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—“ਉਹ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛਿਨ ਗਈ। ਇਹ ਹੈਹਯਾ, ਤਾਲ-ਜੰਘਾ, ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਪਾਰਦ, ਕੰਬੋਜ ਅਤੇ ਪਹਲਵ—ਇਹ ਪੰਜ ਜਥੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਗਰ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦੀ ਅੰਤਯੇਸ਼ਟੀ ਕਰਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਔਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਗਰਭਵਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਰਨੋਂ ਰੁਕ ਗਈ। ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਬੱਚਾ ਔਰਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਜਨੇਊ ਆਦਿ ਔਰਵ ਨੇ ਕਰਵਾਏ। ਉਥੇ ਹੀ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਅਸਤਰ-ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਅੱਗਨੀ ਦਾ ਅਸਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ੋਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਹੈਹਯਾ ਆਦਿਕਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕੰਬੋਜ, ਪੱਲਵ ਆਦਿਕਾ ਵੀ ਉਸਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਸਗਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਸ਼ੀਕਰਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡਵਾ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਯਵਨਾਂ ਤੇ ਕੰਬੋਜਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡਵਾ ਦਿੱਤੇ। ਪਾਰਦਾਂ, ਪੱਲਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਡੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸ਼ੀਕਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।