ਰਾਜੇ, ਉੱਤਮ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ ਸਿੱਧਾ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਲੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਬਲੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਉਕੀ ਦੀ ਬਣਾਵੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਹੋਣ, ਮਧੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਖੁਸ਼ਚਿਹਰਾ, ਉੱਚਾ ਮੁਕੁਟ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਮਾਵਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਮਲ, ਨੀਲੋਫਰ, ਫੁੱਲ, ਕਲਹਾਰ ਅਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਜਨ, ਗੁੜ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ, ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਮਦਿਰਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ। "ਹੇ ਰਾਜਾ ਬਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਕਰੇ, ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬੁਲਾਏ। ਘਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇ; ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਲੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਟੱਲ ਕਰਮ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਪੂੰਜੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬੱਚੇ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਲੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਕੌਮੁਦੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਚਲਿਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਿਤ ਹੈ, ਧਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ 'ਕੁਸ਼ਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਸਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਮੁਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਮੁਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਨੂੰ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਮੁਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ, ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨਵਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਿਸਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਰਾਕ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਉੱਚੀ繁ਦੀ ਮਿਲੇਗੀ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਪਤਾ ਤੋਂ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਟ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਕੌਮੁਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਐਸਾ ਹਾਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ, ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖਾ, ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਲ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਦੁਖ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਾਲ ਲੰਘਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਵੇ, ਸਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏ, ਸਾਲ ਆਨੰਦਮਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਖਾਏ, ਸਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇ, ਸਾਲ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਕੌਮੁਦੀ ਨੂੰ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਥਿ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ, ਦੀਪਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿਆਣੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਸਾਲ ਭਰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ繁ਦੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸਕੰਦਾ, ਇਹ ਤਿਥੀਆਂ, ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਮੀਂਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਭਾਦੋ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੀ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਸ਼ੁਧ ਹੈ, ਭਾਦੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਅਸ਼ੁਧ ਹੈ; ਆਸ਼ਵਿਨ ਵਿੱਚ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਚਲਚਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੁਹਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਅਸ਼ੁਧ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਉਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਚਲਚਲ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਮ ਦਾ ਦਿਨ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਕੰਦਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚੇਤਾ, ਬਲ-ਧਾਰੀ, ਮਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ। ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋਇਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਛੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ—ਦਰੱਖਤਾਂ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ। ਇਹ ਪਾਪ ਔਰਤਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭ੍ਰੂਣ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਪਾਪ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਭ੍ਰੂਣ-ਨਾਸਕ, ਅਸ਼ੁਧ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਅਸ਼ੁਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਤਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ; ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਵਾਰੀ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸ਼ੁਧ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਕਾਲੀ ਹੋਈ ਅਸ਼ੁਧ ਹੈ; ਦਰੱਖਤਾਂ ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਧ ਹਨ; ਅਤੇ ਭ੍ਰੂਣ-ਨਾਸਕ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁਧ ਹਨ। ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਅਸ਼ੁਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਕੁਪਥੀ ਅਤੇ ਠੱਗ— ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਬੋਲ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਹ ਮਨਾਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਮੁਦੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ, ਪਾਪ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਆਨੰਦ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।