ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਪਥਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਸ਼ਣਾਵਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮਪੱਤਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਗਣ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਰੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੀਵੇਕਾਂ ਦੀ ਲੋਅ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਉਹ ਗੋਲੋਕ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਗਤ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਮਹਾਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਘੜਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਸ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਘੜੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ," ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਘੜਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਸ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਬਿਨਾਂ ਥੱਕੇ, ਉਸ ਘੜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਰਮਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੋੜ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਈ। ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਸ ਦੇ ਗੱਠਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਇੱਕਠੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਕਿਹੜੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨਿਆਂ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਿਆ? ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦਰਦ ਭਰੀ ਬੀਮਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਆਈ?" "ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਮਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮੀ, ਪੁੰਨਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ?" "ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੇ ਵੈਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਚੇਲੇ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਦੁੱਖ, ਕੋੜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ, ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ?" ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਇਹ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ, ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਪੁੰਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰ।" ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ, ਜੋ ਪਾਪੀ, ਦੁਸ਼ਟ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਜਤ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਫ, ਮੂਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਲ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕੀਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਮਲਿਸੇ। ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ। ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਵਾਉਂਦਾ; ਆਪ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੱਡੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌਣ ਲਈ ਵਿਛੌਣਾ ਤੇ ਬੈਠਕ ਦਿੰਦਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਦਿੰਦਾ; ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ। ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਮਹਾਭਾਗ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੂਲ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਲਈ, ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ। ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਜਦ ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕੜਵੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਡਾਂਟਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤੇ ਦੁਖਦਾਇਕ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲਾਜ ਖੋਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ!" ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ, ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਵੀ ਮਾਰਦਾ; ਪਰ, ਇੰਨਾ ਸਭ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਮਨ, ਬੋਲੀ ਤੇ ਕਰਮ—ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਨਾਲ—ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ। ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮ ਸ਼ਰਮਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਚਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ। "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਵਿਣੁ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਲਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਧਰਮੀ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।