ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ’ਤੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੀ ਪਰਵਤੀ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਭਟਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਅਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਪਰਵਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪਰਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਆਏ। ਉਥੇ, ਉਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੈਲਾਸ ’ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਵਿਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ; ਸਭ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਸ ਮੰਦ ਭਰਗਵ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫੜ; ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ, ਮੋਹ-ਮੱਤ ਅਤੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ।” ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਾਵਯਾ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਨੰਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨੰਦੀ ’ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ। ਨੰਦੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹਰਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਭਰਗਵ — ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ — ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ’ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਤੀਰ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਦੈਤ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਚੁੱਕੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਦੇਵ ਖੁਦ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਅੰਧਕਾ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਉਠੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਉਹ ਅੰਬ੍ਰਿਓ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭੌਮ (ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੌਮ — ਹਰਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ — ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੰਦ ਗ੍ਰਹਾ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਅਤੇ ਚਕਰ ਵਿਚ, ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਲਾਲ ਉੰਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਭੌਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੁਣਾਉਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ? ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਇਹ ਧਰਮਕਥਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਇਹ ਦੁਜਾ-ਜਨਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।” “ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਆਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।” “ਧਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਮਿਆ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਕਰੋ।” “ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਲਓ, ਹਰੀ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਓ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ।” ਪੁਲੱਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨਾਰਦ ਗੰਧਮਾਦਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ’ਚ ਮਹਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਦੀ ਇੱਕੱਸੀਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ‘ਭੌਮ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ’ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਭੀਸ਼ਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਭੌਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਣੀ; ਹੁਣ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁੱਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੋ।” ਪੁਲੱਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਬੁੱਧ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਮ੍ਰਦੁ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦੋਵੇਂ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” “ਬੁੱਧ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦਾ ਰੂਪ ਤੀਰ-ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੰਡਲ ਪੱਚੀ-ਰੰਗੀ ਪਾਊਡਰ, ਜੋ ਪੰਨਾ (ਐਮਰਲਡ) ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬੁੱਧ ਦਸਵੇਂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਗੋਚਰ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦਿਓ।” “ਕੈਫ਼ਰ, ਮੂਂਗ, ਹਰਾ ਕਪੜਾ, ਪੰਨਾ ਅਤੇ ਸੋਨਾ — ਜਿੰਨਾ ਸਮਰਥ ਹੋ — ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਓ।” “ਹੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ।” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਬੁੱਧ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।” “ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚਤੁਰ-ਕੋਣੀ ਮੰਡਲ ’ਤੇ, ਪੀਲੇ ਪਾਊਡਰ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ ਵਿਚ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।