ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਪਰੇਤਕਰਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, “ਅੰਧਕ ਨੇ ਸਾਡੀ ਰਿਆਸਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ ਹੈ।” ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਇਸ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਪਾਏ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਵਾਓ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੁਰੰਤ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਨਾਲ; ਉਸ ਦੀ ਅਸੁਰ-ਸਭਾ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਪੱਕੀ ਹੈ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, “ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਰਧਾ ਰਚਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ, ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਸਿਰਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੰਧਕ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਰੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਅੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।” ਫਿਰ, ਜਦ ਅੰਧਕ ਆਪਣੀ ਅਸੁਰ-ਸਭਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਰਧਾ ਰਚੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕ ਵੱਲ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਭੇਜੀ; ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਧਕ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਸੰਦੇਹ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਿਮਾਲਾ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਅੰਧਕ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ, ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਹੜਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਪਰ ਉਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਧਕ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇੱਛਾ ਦੇ ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ, ਅੰਧਕ ਦਾ ਮਨ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮਾਹਾਨ ਅਸੁਰ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ; ਇਥੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਚਲੇ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਥੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਕੈਲਾਸ 'ਤੇ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਚਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਵੀਰ, ਜਲਦੀ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ; ਸਭ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮੰਦ ਭਰਗਵ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਲਿਆਉ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉ, ਭਟਕਾਏ ਅਤੇ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ।” ਤਦ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਕਾਵਯਾ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ। ਨੰਦੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਭਰਗਵ—ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ—ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਲਈ ਵਧੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ-ਸਮਾਨ ਤੀਰਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ, ਹਰ ਕੋਈ ਜੀਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਗਈ। ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਮਹਾਦੇਵ ਖੁਦ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਅੰਧਕ, ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਬੀਜ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਅੰਧਕ ਦਾ ਅੰਬ੍ਰਿਓ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਭੌਮ (ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ) ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੌਮ, ਹਰਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੌਥ ਦੀ ਤੀਥੀ ਤੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ, ਜਾਂ ਮੰਦ ਗ੍ਰਹਾਂ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਭੌਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ, ਹੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ, ਧਰਮਕਥਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।” ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਅਮਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। “ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਸ, ਸਤਿਆਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਾਮਿਆ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰੋ।” “ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਹਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਇਨ ਕਰੋ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ।