ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਛਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।" ਰਾਜਾ ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਕੋੜ੍ਹ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਐਸੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਪਾਤ ਦਾ ਕੀ ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।" ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉੱਚੇ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਅਖੰਡ ਚੌਲ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਜਸੂੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅਰਕ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਰਵੀਰ ਅਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ। ਲਾਲ ਕੁੰਕਮ, ਸਿੰਧੂਰ, ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ। ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਜੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੰਦਾ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਰਾਣੀਆਂ ਵੀ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਜ-ਮਹਿਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ। ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਰਘ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਤੀਬਰ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਮ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਵਰਤ ਵੀ ਵੱਡੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਦਬ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ। ਜਸੂੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕੇਲੇ ਦੇ ਫਲ, ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਅਰਕ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਲਿਆਏ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਯਜ્ઞ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਤਿੰਨੋ ਵਰਣਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਦਇਆ ਭਰੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ: "ਮੰਗ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਰਵਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲੇ।" ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੀ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਅਵਸਥਾ ਹੋਵੇ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰ—all ਨਿਰੋਗ, ਨੌਜਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ, ਹਰ ਸੁਖ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਹੈ।" "ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿ-ਵૃਖ ਹੋਣਗੇ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਹਲ, ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਨਾਲ।" "ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਮਨੁਵੰਤਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਬਣੇਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਇਹ ਸਾਥੀ, ਤੇਰੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਸਵਰਗ ਆਨੰਦ ਲੈਣਗੇ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ, ਸੂਰਜ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਨਗਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਇਨਸੈਕਟ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਖਪ ਗਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਿਵਿ-ਵૃਖਾਂ ਉੱਤੇ ਅਦਭੁਤ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਵਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਗਣ ਨਾਲ ਧਨ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਤਰ-ਪਤਨੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁਖ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਭੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਜੋ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਂਗੂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਕਥਾ ਇੱਥੇ ਉਚਾਰੀ ਗਈ। ਇਹ ਯਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤੀ। ਇੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖੰਡ ਦੇ ਉਨੱਸੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਗ੍ਰਹ ਪਤੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?" ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹ ਆਦਿ ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਵੇਂ ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਜੋ ਕਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਬਰ ਤੇ ਮਿਰਦੁ ਮਿਲਾਪਾਂ ਨਾਲ ਸੰਯਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।" "ਹੁਣ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜੋ ਕੋਈ ਉਡੁੰਬਰ ਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਮਲ ਟਾਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, 'ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਨੇਨਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਜੜੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਘਿਉਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕੀਲਾ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਗਲਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਤੇ ਕੱਚੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣੀ ਗਈ।