ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੇ, ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਕਹਾਣੀ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਹਿਮਾ ਭਰੇ ਰੂਪਾਂ ਬਾਰੇ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਕ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਲ ਦੇ ਵੰਡਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਦਾ ਤੇਜ, ਤੇ ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ। ਚੇਤ ਵਿੱਚ ਭਾਨੁ, ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਤਾਪਨਾ, ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਆਢ ਵਿੱਚ ਰਵੀ ਦੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਗਭਸਤੀ, ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਯਮ, ਅੱਸੂ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਯਰੇਤਾ, ਤੇ ਕੱਤਕ ਵਿੱਚ ਦਿਵਾਕਰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਣਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਕੋਈ ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਸੁਖ, ਰਾਜ, ਤੇ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਪਰਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: "ਓਮ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਮਸਕਾਰ! ਕਮਲ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਸਕ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹਜ਼ਾਰ ਜਿਹਬਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" "ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ; ਨਮਸਕਾਰ! ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਹੈਂ; ਨਮਸਕਾਰ! ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਹਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਜਪੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਸੁੱਖ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਆਦਿਕ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤਿਆ, ਭਾਸਕਰ, ਸੂਰਜ, ਅਰਕ, ਭਾਨੁ, ਦਿਵਾਕਰ, ਸੁਵਰਨਰੇਤਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਤਵਸ਼ਟਾ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਦਸ ਨਾਮ ਹਨ। ਸਵਯੰਭੂ ਤੇ ਤਿਮਿਰਾਸ਼ਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਨਾਮ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਸੁੱਚਾ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਹ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਹੋਰ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। 'ਰਕਤ' ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਲਾਲ, ਸਿੰਧੂਰੀ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ ਹੈ।" "ਸੁਣ, ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਇਹ ਮੁੱਖ ਨਾਮ: ਤਪਨਾ, ਤਾਪਨਾ, ਕਰਤਾ, ਹਰਤਾ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਦਿਵਾਕਰ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਵਰਗ, ਤੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਰ।" "ਕਮਲ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਦਾ ਗਾਇਕ, ਕਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਮੂਲ-ਸਥਾਨ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਸੁਣ, ਕਾਰਤਿਕ, ਯਤਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਸ਼ੁਭ ਕਥਾ।" "ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਦਿਤਿਆ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਰੱਖ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਜਪਣਾ, ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਤੇ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ, ਫੋੜਿਆਂ ਜਾਂ ਜੌਂਡਿਸ ਵਰਗੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਇਕ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਚਾਰ ਦਿਨ ਦੇ ਜ਼ੁਕਾਮ, ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਗ, ਸ਼ਰੀਰ ਘਲ ਜਾਣਾ, ਪੇਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਤੇ ਜ਼ੁਕਾਮ ਆਦਿ ਵੀ।" "ਪੱਥਰੀ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੋਗ; ਵਾਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਤੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਰੋਗ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਦਰਦ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਆਦਿਤਿਆ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਬਚਾ। ਜਦੋਂ ਦਿਵਾਕਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਇਹ ਸਭ ਰੋਗ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਦਾ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।" "ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: 'ਓਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸਹ ਸੂਰਿਆਯ ਨਮਹ'। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਣੀ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਵਿਅਰਥ ਵਿਖਾਉਣਾ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਜਪਣਾ।" "ਬੇਵਫ਼ਾ, ਨਿਸ਼ਕੰਢ, ਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਣਾ; ਤੇਜ਼ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾਕੇ, ਨੱਕ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣਾ।" "ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਪਣਾ।" "ਜਦੋਂ ਇਹ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਰੋਗ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਦੇਵ-ਦ੍ਰੋਹੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਦ੍ਰੋਹੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਣਾ।" "ਗੁਰੂ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੁਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਪਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਗੋ-ਹਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰਕ ਸੁਖ, ਧਨ, ਤੇ ਮਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਸਦਾ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ—ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਰਤ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ—ਇਹੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।