ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਗਦਾ ਦੇ ਘਾਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਗਦਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਚਕਨाचੂਰ ਹੋ ਗਏ; ਸਕੰਦਾ ਦੀ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਦੈਤਿਆਂ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕੁਟਾਰੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਆਗੂ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਹਥ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਘਾਤਾਂ ਨਾਲ— ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ; ਯਮराज ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਖਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪਾਸਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਾਸ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ, ਤਕਸ਼ਕ ਆਦਿ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਠੰਡ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ, ਘੋੜਸਵਾਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਗਧਾ, ਅਤੇ ਪਾਸਧਾਰੀ ਵੀ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਹ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਵੱਜ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ— ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰ, ਬਰਛੀ, ਲਾਂਸ ਅਤੇ ਕੁਟਾਰੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੰਡ, ਲੋਹ ਦੀ ਗਦਾ ਅਤੇ ਮਗਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਜਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਘਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਸੁੱਚੇ ਸੋਨੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਯਕ-ਪੂਛ ਦੇ ਪੰਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਉਸ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ— ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ, ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੇ ਪੰਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਤੇਜ਼ ਹਮਲੇ, ਅਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸਿੰਘ-ਗਰਜ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਯੰਤ ਨੂੰ ਦਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੇਮੰਤ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ, ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ ਵੀਹ, ਅਤੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਪਚੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ, ਯਮ ਨੂੰ ਚਾਲੀ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਨੂੰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਗੁਹਯਕੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਾਨ ਹੈ, ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੇ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸ, ਅਠਾਰਾਂ ਅਤੇ ਛੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਂਗ ਤੀਰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ; ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੱਲੋਂ ਹਟਾਏ, ਦੇਵਤਾ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਰੀ, ਰਖਵਾਲੇ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜੀਸ਼ਨੂ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ— ਹੁਣ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅਗਲੇ ਮੋਰਚੇ ‘ਤੇ ਜਾਓ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਜਲਦੀ ਜਾਓ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਜ਼ੀ ‘ਤੇ ਰੋਕ ਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ— ਅੱਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਸ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ— ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਹੇ ਪਾਪੀ, ਤਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਵੋ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ‘ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਬਿਨਾ ਡਗਮਗਾਏ, ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਉਸ ‘ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਭਾਰੀ, ਅਟੱਲ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਜੋ ਸੰਪਰਕ ‘ਤੇ ਪਾਤਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਜਾਂ ਰੂਈ ਵਾਂਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਵੱਲੋਂ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਮੁੜ, ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਾਨਵ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ, ਬਰਛੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕੁਟਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ— ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ‘ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੜਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਤੀ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।