ਧਰਮਕ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅਰਧ-ਚੰਦਰਾਕਾਰ ਤੀਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵਿੱਦਿਆ, ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕ੍ਰੋਧੀ ਯਮਰਾਜ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ ਦਿੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਵਿੱਧਿਆ। ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੱਠੀ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੈਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੂਰਾ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੀ ਗਹਿਰੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਰਥੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਿਆ। ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਿਨਾਇਕ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕਾਫੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੈਤ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਚਲ, ਰਥੀ, ਮੁੜ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਚੱਲ, ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਨਾਇਕ ਕੋਲ, ਜੋ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਰਥੀ ਨੇ ਨਰਮ, ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, "ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਸੀ; ਹੁਣ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝ, ਉਹ ਕਰ। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਵਧੀਆ ਕਵੀ ਨੇ ਗਜਾ ਦੀ ਸੂਝ ਦਵਾਈਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਟੋੜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਹੀ ਅਜੇਤੂ ਸੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੈਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਦੈਤ ਮੌਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਐਸੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਮਰਾਜ ਦੀ ਲਾਠੀ ਹੋਵੇ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਖੂਨ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਜਿਥੇ ਵੀ ਉਹ ਦੈਤ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਜਾਂਦੇ, ਉਥੇ ਉਥੇ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦੇ। ਕੁਝ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਨੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ ਨੇ। ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੁੰਮਣੀ ਹਿਲਚਲ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ; ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਉਸ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕੇ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ। ਦਰਦ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਣਪਤੀ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਬੜੀ ਪ੍ਰਤਾਪਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ; ਹਾਥੀ, ਜੋ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੀਰ ਦੀ ਚੋਟ ਤੋਂ ਮੁੜ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਗੂੰਜ ਉਠੇ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਯੋਧੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਏ ਹਾਥੀ ਨੇ ਚੂਹੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਚੂਹੇ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹੋਈ; ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ; ਚੂਹੇ ਨੇ ਵੱਡੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਟੋੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਰਿੜ੍ਹ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੈਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇ ਮੋਢੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਾਥੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਨਿਰਜੀਵ, ਖੂਨ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!" ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਅਟੱਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿੱਧਦੇ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ, 'ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ' ਵਿਚ, ਚੌਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ਼' ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜਦ ਮਹਿਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਦੇਵਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਫਿਰ, ਕੂੰਭਾ ਨਾਮਕ ਬੜਾ ਦੈਤ ਆਇਆ; ਨੈਰਿਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਗੁਹਯਕ ਨੇ ਵੀ ਗਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਚੱਕਰਾਕਾਰ ਫੌਜਾਂ, ਭਾਰੀ ਘੇਰਾ, ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਘਣੀ ਕਤਾਰਾਂ, ਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਗਏ ਵਾਹਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਫਟਣ ਵਾਲੇ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਕੂੰਭਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕੂੰਭਾ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਜੰਭਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀਹਯਾ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਏਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵਿੱਧਿਆ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗਲ ਡਰਾਉਣਾ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵੀ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ; ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।