ਜਦੋਂ ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਓਸ ਵੇਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਕਾਲਕੇਯਾ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ। ਕਾਲਕੇਯਾ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਸੈਨਾ ਦਾ ਜਨਰਲ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਐਸੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਕਾਲਕੇਯਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਧਾਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ। ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿਨਰ—all, ਕਾਲਕੇਯਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲਹੂ ਉਗਲਦੇ ਹੋਏ, ਚੋਟ ਖਾ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਘਬਰਾ ਗਏ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲਕੇਯਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥਿਰ ਨਾ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲਕੇਯਾ ਨੇ ਉਹ ਸੈਨਾ ਇੰਝ ਭੇਦ ਦਿੱਤੀ ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਥਿਰ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੇ ਤੇ ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਵਲ ਮੁੜੇ। ਓਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਚਿਤਰਰਥ ਅੱਗੇ ਆਇਆ। ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਜਨਰਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ।" ਕਾਲਕੇਯਾ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਹੀ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜਾਂਗਾ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਕਾਲਕੇਯਾ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਸੁਰਮਾ ਵਰਗਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੀਰ ਚਲਾਏ। ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਵੀ ਕਈ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਧਨੁਰਧਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮਯੁੱਧ ਬਣ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਰਪ ਵੀ ਇਹ ਯੁੱਧ ਵੇਖਣ ਆ ਗਏ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਕਾਲਕੇਯਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮੱਥੇ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਾਭੀ ਤੇ ਮੂਤਰਾਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ। ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਇਆ ਦੈਤਿਆ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਣ ਤੇ ਮੋਹ-ਮੂੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥੋਂ ਛੁੱਟ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਧੁਸੰਜ्ञਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਦਿਆ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਾਲ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭੇਦਿਆ। ਦੈਤਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਲਹੂ ਵਗਦਾ, ਬਹੁਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਸਨੇ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ, ਪਰ ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਭਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਦਾ ਫਣ ਕੱਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਚਿਤਰਰਥ ਨੇ ਅਰਧਚੰਦ੍ਰਾਕਾਰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦਾ ਸਿਰ ਧੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਭੈਬੀਤ ਹੋ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਕਾਲਕੇਯਾ ਦਾ ਭਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਂ ਅਸੁਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਚਿਤਰਰਥ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਜਦੋਂ ਜਯੰਤਾ, ਇੰਦਰਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ। ਉਤਮ ਦੇਵਤਾ ਜਯੰਤਾ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਨ: "ਜੋ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਦੁੱਖੀ, ਟੁੱਟਿਆ ਤੇ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ। ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਦੁੱਖ ਸਹੇਗਾ ਤੇ ਉਸਦਾ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਯੁੱਧ ਕਰ, ਤੇ ਥਿਰ ਰਹਿ।" ਕਾਲੇਯਾ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਸਨੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਜਯੰਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਉਸ ਅਸੁਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰਲੈਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਕਾਲੇਯਾ ਨੇ ਵੀ ਤੀਰ ਵੱਜਾਏ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਯੰਤਾ ਨੂੰ ਭੇਦਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨ ਡਿੱਗੇ, ਨ ਡਰੇ, ਨ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਜਯੰਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।