ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ, ਆਸਮਾਨੀ ਧੂਪ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨਪਸੰਦ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਦਰ-ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਗਣੇਸ਼ ਜੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪाकर, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ, "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਵੀਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨਗੇ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਲ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਹਮ ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਰੀ ਨੇ ਸੱਚਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੂਹੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ 'ਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।" "ਮੈਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਟਿਕੇ ਰਹੋ।" ਮਾਧਵ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਲੀਆਂ ਅਤੇ ਇਹ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਣਯੋਗ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਅਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। "ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੋਗੇ," ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵਰਤਾਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: "ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੋਗੇ," ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।" "ਅਮਰ ਲੋਕ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ; ਹੁਣ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੱਸੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਦੈਤਿਆ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ।" "ਜੇ ਨਾਰਾਇਣ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਸਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਧੁੰਧੂ, ਸੁੰਦਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਲਕੇਯਾ ਅਤੇ ਮਧੂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਕਹਿੰਦੇ, "ਅਸੀਂ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ।" ਇਹ ਚਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੂਹਤਾਜ, ਦਿਲੇਰੀ 'ਚ ਅਟੱਲ ਹਨ; ਇਹ ਵੀਰ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵਿਧਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਇਥੇ, ਬਲਾ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।" ਨਾਮੁਚੀ ਅਤੇ ਮੁਚੀ, ਦੋ ਭਰਾ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, "ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਰੂਰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ।" ਜੰਭਾ ਵੀ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਵਿਨਾਇਕਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਕੁਬੇਰਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਿਰਣਯਕ ਵੀ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, "ਮੈਂ ਜਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਦੂਤ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਜੇ ਜੀਵਨ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦੇ।" "ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ 'ਚ ਚਲੇ ਜਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ, "ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਰ ਜਾ। ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦੇਖ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਖ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ 'ਚ ਹਰੀ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ, "ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਅਤੇ ਰਥ ਜਲਦੀ ਲਿਆ।" ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ— ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਏ—ਕਰੋੜਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਲ। ਹਰ ਇੱਕ ਵੀਰ ਲਈ ਵੱਡੇ ਵਾਹਨ, ਅਦਭੁਤ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਉਟ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਖਚਰ ਵੀ ਸਨ। ਕਈ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਅਤੇ ਚੀਤੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਜਾਂ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਨਿਕਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰ ਗਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਸਮਾਨੀ ਡੰਗਰ ਵਜਾਏ, ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਵਾ ਅਤੇ ਗਰਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਉਤਸ਼ਕ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਆਸ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਭਰ ਗਿਆ। ਲੋਹੇ ਦੇ ਗਡ, ਫੰਦੇ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਲਾਠੀਆਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼, ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਵੱਜਦੇ ਹਨ।