ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬਲੀ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੈਸ਼ ਭੇਖ ਰਾਹੀਂ ਠੱਗ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕੇਵਲ ਦੋ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਪੈਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਪੈਰ ਦੀ ਕਮੰਡਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਪੈਰ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਪੂਜਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਸੁਵਰਣ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਉਥੋਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ (ਗੰਗਾ) ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਬਣਾਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਗੰਗਾ ਤਿੰਨ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ (ਤ੍ਰਿਭਾਗਾ) ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਹਰਿ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਜਪ, ਯਜ, ਮੰਤ੍ਰ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਲਕਸ਼ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਓ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਸਥੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਭ ਸੁਗਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੰਗਾ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ—ਗੰਗਾ ਦ੍ਵਾਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਇਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਤਮ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਇਥੇ ਸੁਭ ਗ ਭਗੀਰਥੀ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੁੱਖਾਂ ਕਰਕੇ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਪੁੰਨ ਉਪਜਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਪਏ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਯਜਿਆਂ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਧਿਆਨ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਜਪ, ਹੋਮ ਆਦਿਕ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਜਨਮਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੰਜਯ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ—ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਦਿਨਚਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਕੇਂਦਰੀ ਹੈ? ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ?" ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੀਰਦੇਵਤਾ ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਗਣਪਤੀ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ (ਪਾਰਵਤੀ) ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਮੋਦਕ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਬੁੱਧੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।' 'ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਦੀ ਸੁੰਘਣ ਨਾਲ, ਅਮਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਤੁਰ ਲੇਖਕ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਰਵਜ੍ਞ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।' 'ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਮੋਦਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।' ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਬੁੱਧੀ ਸਕੰਦ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਮੋਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਪਰ, ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ। ਪੋਟ-ਪੇਟ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਸਕੰਦ ਵੀ ਮੇਰੇ (ਵਿਆਸ) ਕੋਲ ਆਇਆ, ਆਖਦਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇਵੋ।' ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਖੀ: 'ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।' 'ਸਾਰੇ ਯਜ, ਵਰਤ, ਮੰਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਜੋਗ ਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਗਣੇਸ਼ (ਹੇਰੰਬ) ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਮੋਦਕ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।' ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ, ਯਜਨਾਂ, ਵੇਦਿਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਵਰ ਦਿਤਾ: 'ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।' ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਦ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤਪੱਸਿਆ ਸਦਾ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਯਜ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ (ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ) ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਗਵਾਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਾਵਨ ਕਥਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।