ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਆਮਲਕੀ (ਧਾਤ੍ਰੀ) ਦਾ ਰੁੱਖ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਫਲ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਫਲ ਖਾ ਲਿਆ। ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦਰਦ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਮਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਮਰੇ ਹੋਏ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਹिम्मਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ—ਹਰ ਕੋਈ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ।" ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਸਾਧੂਓ, ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਸ ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ?" ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ, ਬਿਜਲੀ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਡਰ ਕੇ ਮਰੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰੇ, ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰੇ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ, ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਮਰੇ, ਆਤਮ-ਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਜਾਂ ਭੋਜਨ-ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਗੁਪਤ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਕੌਲਿਕ, ਕਠੋਰ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੈ? ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰੇਤੋ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਆਮਲਕੀ ਫਲ ਖਾਇਆ ਹੈ।" ਉਹ ਫਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ। ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਫਲ ਦੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਗਤੀ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ। ਸਿਰਫ ਆਮਲਕੀ ਫਲ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਵਰਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿਚ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਦੋਸ਼ ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਹੀਂ।" "ਜਦ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਸਾਧੂਓ, ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।" ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਵਿਦੀਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਯਜਨਾ, ਹੋਮ, ਪਾਠ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਦੱਸੋ—ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ? ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਵਿਗੜਦਾ ਹੈ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਠੰਢ, ਹਵਾ, ਗਰਮੀ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ, ਹੱਤਿਆ, ਬੰਨਣ ਜਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਰਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਰੋਕਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।" "ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਮੂਰਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਵਚਨ ਤੋੜਦੇ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਪਨ੍ਹਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦੇ—ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਗੁਣਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਧੀ, ਭਤੀਜੀ ਜਾਂ ਭੈਣ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।" ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ?" "ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।" "ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵੇਦ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵੈਸੇ ਹੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਵਾਉਣ ਨਾਲ, ਕਮਲ ਦੇ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਆਮਲਕੀ ਫਲ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਦਾ ਭੋਗ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।" ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁਰਾਣ-ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੁਣਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪੂਣ ਉਪਜਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਹਸਤਖੇਪ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਵਜੋਂ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦਯਾਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੇ ਫਲ ਖਾਓ।" ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।" "ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦੇ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਵाणी ਦੁਆਰਾ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਫਲ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਦੇਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਹ ਚੜ੍ਹੇ, ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਖਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।