ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੜੀ ਅਨੋਖੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਗ੍ਰਹਿ, ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਯਜਨ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਸਦਾ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ ਜਾਂ ਖਾਵੇ, ਅਤੇ ਆਮਲਕੀ ਵੀ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਯੁ, ਧਨ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਉਤਰਾਯਣ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ, ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਨੌਵੀਂ ਅਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ ਆਮਲਕੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਪਰ, ਜੇ ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਫਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਮੂੰਹ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਅਚੂਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਅੰਗ ਮਲ ਕੇ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਫਲ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਜੀਵ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਪੁਲਕਸ਼ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਣ ਲੱਗਾ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਆਮਲਕੀ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਰਸੀਲੇ ਫਲ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਫਲ ਖਾ ਲਿਆ। ਪਰ, ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤ, ਦੈਤ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ। ਪਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਉਸ ਮਰੇ ਹੋਏ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹਰ ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ।" ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਨਾ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ। ਤਦ ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਪ੍ਰੇਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਨਿਸ਼ਠਵਾਨ ਸਾਧੂਓ, ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਸ ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਇਹ ਕਿਉਂ?" ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ: "ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਡਰ ਕੇ ਬਿਜਲੀ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਜਲ-ਜੀਵ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰਖ਼ਤ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਨਾਲ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਜੇਲ੍ਹ, ਜ਼ਹਿਰ, ਆਤਮ-ਹੱਤਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਹੇਠਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਕਠੋਰ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਝੂਠੇ ਗਵਾਹ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਪਰ, ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ', ਫਿਰ ਵੀ ਫੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੈ?" ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਪੱਕੇ ਫਲ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ, ਵੱਧ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ; ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੀ; ਨਾ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ। ਸਿਰਫ਼ ਆਮਲਕੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਪ੍ਰੇਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਅਸੀਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਦੋਸ਼ ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਹੀਂ।" "ਜਦ ਤਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਰਥ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਸਾਧੂ, ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।" "ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਦਿ) ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣ, ਸ్మ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਯਜਨ, ਹਵਨ, ਪਾਠ, ਪੂਜਾ, ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ?" "ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ ਕਿ ਆਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਠੰਡ, ਹਵਾ, ਗਰਮੀ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਝੂਠੇ ਗਵਾਹ, ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।" "ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।" "ਜੋ ਮੂਰਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਵਚਨ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਸਤਕਾਰੀ, ਨਿਰਮਲ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਧੀ, ਭਤੀਜੀ ਜਾਂ ਭੈਣ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦੇ ਹਨ।" ਪ੍ਰੇਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਕਿਹੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ?" ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਮਲਕੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।