ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਛੇ-ਮੁੱਖਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ। ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਦਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰ ਜਾਂ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਹਰ ਮੁਖੀ ਦੇ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਢੰਗ, ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਛੇ-ਮੁੱਖਾ, ਹਰ ਮੁਖੀ ਦੇ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਗੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਪਰ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਮੇਤ ਪਹਿਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਹੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਰੁਦ੍ਰ', ਦੋ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਖਮ', ਤਿੰਨ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਵੁਮ', ਚਾਰ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ', ਪੰਜ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰਾਮ', ਛੇ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੁਮ', ਸੱਤ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰਹ', ਅੱਠ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਕਮ', ਨੌ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਜੁਮ', ਦਸ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਖਸ਼ਮ', ਗਿਆਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਸ਼੍ਰੀਮ', ਬਾਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ', ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਖਸ਼ੌਮ', ਚੌਦਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਨ੍ਰਾਮ'। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਜਾਂ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਗ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਪਹਿਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਰੇਤਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਪਾਰ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਭੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਨੱਚਦੀ, ਦੁਖੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਦਿਵਯ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਜਲੀ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਈ।" ਪਰ ਬਿਜਲੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਦੇ ਅਰਧ ਟੁਕੜੇ 'ਤੇ ਪਈ, ਤੇ, ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਰਥ ਆਇਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੁਣ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਅਸਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ, ਗਣੇਸ਼ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾ ਜਾਂ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ— ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਛੇ-ਮੁੱਖਾ, ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਫਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।