ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਗਣੇਸ਼ਾ, ਹਰਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦਸ-ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੇਂ ਮੁਖ 'ਤੇ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਰੂਪ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਦਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਣ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਅਸਮਾਨ ਹੈ—ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਯੱਗ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਹਰਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਗਲੇ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਮੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਗੋ-ਯੱਗ ਜਾਂ ਮਨੁਸ਼ਯ-ਯੱਗ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੂਪ ਵਿਦਯੁਤ-ਗਰਜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ; ਧਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਵਾਲਾ ਵਜੂਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬਿੱਲੀਆਂ, ਚੂਹੇ, ਖਰਗੋਸ਼, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਸਿਆਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਬਾਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਸਾਇਣਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ, ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਦਾਂ-ਮੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਸਿਰ ਜਾਂ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਸਦਾ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਦੇ ਮੁਖ ਦਾ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ।" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣ, ਛੇ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਮੁਖ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੀ ਇਹ ਗੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ: ਇੱਕ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਰੁਦ੍ਰ', ਦੋ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਖਮ', ਤਿੰਨ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਵੁਮ', ਚਾਰ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ', ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰਮ', ਛੇ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੁਮ', ਸੱਤ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰਹ', ਅੱਠ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਕਮ', ਨੌਂ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਜੁਮ', ਦਸ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਕ੍ਸ਼ਮ', ਗਿਆਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਸ਼੍ਰੀਮ', ਬਾਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ', ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਕ੍ਸ਼ੌਮ', ਚੌਦਾਂ-ਮੁੱਖ ਲਈ 'ਓਮ ਨ੍ਰਮ'। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਮਾਲਾ ਸਿਰ ਜਾਂ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਗ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਭ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਰੇਤਲੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ, ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਪਾਰ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭੂਤ-ਪ੍ਰਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਨੱਚਦੀ ਹੋਈ, ਫਟੀਆਂ ਕਪੜਿਆਂ 'ਚ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੱਤਿਕ ਪੁਰਸ਼ ਵਿਦਯੁਤ-ਗਰਜਨ ਨਾਲ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਿਦਯੁਤ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਈ। ਪਰ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਦੇ ਅਧ-ਟੁਕੜੇ 'ਤੇ ਪਈ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਆਇਆ। ਉਹ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਲੰਬੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਗਤਿ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਫਲ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ, ਗਣੇਸ਼ਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਜਾਂ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਗਤਿ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ, ਦੱਸਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਛੇ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਆਯੁ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੁਖ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਸਦਾ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਉਥੇ ਭੂਤ, ਦੈਤ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ। ਗੰਗਾ, ਗਯਾ, ਕਾਸ਼ੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਧਾਤਰੀ ਹੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਧਾਤਰੀ ਨਾਲ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਨੂੰ ਸਦਾ ਖਾਣ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਣ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਖੋਲਣ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਦਿਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਧਾਤਰੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਖੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਪਹਿਨਣ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਈ।