ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੰਜ-ਮੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ-ਮੁੱਖੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਕੰਦੇ ਵਾਂਗੂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗੂ ਯੁਵਾਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਸੀ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਆਦਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਵਾਂਗੂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਖਿਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਕ-ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਅਟਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਛੇ-ਮੁੱਖੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਸਤ-ਮੁੱਖੀ ਮਹਾਸੇਨਾ "ਅਨੰਤ"—ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਾਗ—ਅਨੰਤ, ਕਰਕਟ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਅਤੇ ਤਕਸ਼ਕ—ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੋਲਬਣ, ਕਾਰੀਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਸੱਤਵੇਂ ਹਨ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਸੱਤ ਮੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਇਹ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਜ਼ਹਿਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੜਦਾ, ਅਤੇ ਹਰਾ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ 'ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਪ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਮਦਿਰਾ ਪਾਨ, ਚੋਰੀ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ—ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਮਰਤਭੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਭੋਜਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ-ਮੁੱਖੀ ਮਹਾਸੇਨਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਵਿਨਾਯਕ ਦੇਵਤਾ ਹਨ; ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਕਦੇ ਅਜਾਣ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ; ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਕਾਵਟ-ਰਹਿਤ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਥ, ਅਤੇ ਹਰ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਸਮਰਥਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਅਧ-ਝੂਠੇ ਵਜ਼ਨ, ਝੂਠੀ ਤੋਲ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧੋਖਾਧੜੀ, ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੰਗ ਨਾਲ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਖੂਤ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਅੱਠ-ਮੁੱਖੀ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਨੌ-ਮੁੱਖੀ ਭੈਰਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕਪਿਲਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਘਵਾਨ ਵਾਂਗੂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਣੇਸ਼ਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਹਰਾ ਵਾਂਗੂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਦਸ-ਮੁੱਖੀ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਨਾਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਮੁੱਖ 'ਤੇ, ਬਾਲਕ, ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਸੁਣੋ। ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਯਜਨ, ਅਤੇ ਲੱਖ ਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਦਾਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ, ਗਿਆਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਵਾਂਗੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰਹ-ਮੁੱਖੀ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਗਲ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਰਹ ਮੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਗੋ-ਯਜਨ ਜਾਂ ਨਰ-ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਦਯੁਤ-ਚੋਟ ਤੋਂ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਗ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਧਨ-ਲਾਭ ਅਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ, ਰਾਜਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਦੇ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬਿੱਲੀਆਂ, ਚੂਹੇ, ਖਰਗੋਸ਼, ਅਤੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਸਿਆਲ—even ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵੀ—ਬਾਰਹ-ਮੁੱਖੀ ਰੂਪ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ-ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਵੀ ਹੈ। ਜੋ ਭਾਗਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਾਂਗੂ ਅਵਿਨਾਸੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਲਕ, ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਦਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿਰ ਜਾਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਹੁਣ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਹਰ ਮੁੱਖ ਲਈ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕਿਵੇਂ ਪਹਿਨਣਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਛੇ-ਮੁੱਖੀ! ਹਰ ਮੁੱਖ ਦੀ ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸਚਾਈ ਸੁਣ; ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾ ਵੀ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਗੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਗੁਣ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।" ਹੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਇਕ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਰੁਦ੍ਰ', ਦੋ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਖਮ', ਤਿੰਨ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਵੁਮ', ਚਾਰ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ', ਪੰਜ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰਮ', ਛੇ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੁਮ', ਸੱਤ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰਹ', ਅੱਠ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਕਮ', ਨੌ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਜੁਮ', ਦਸ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਖਸ਼ਮ', ਗਿਆਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਸ਼੍ਰੀਮ', ਬਾਰਹ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ', ਤੇਰਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਖਸ਼ੌਮ', ਚੌਦਾਂ-ਮੁੱਖੀ ਲਈ 'ਓਮ ਨ੍ਰਮ'। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਕਦਮ 'ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨੋ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਰੁਦ੍ਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।