ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇੱਕ-ਮੁਖੀ, ਦੋ-ਮੁਖੀ, ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ, ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਸੱਤ-ਮੁਖੀ, ਅੱਠ-ਮੁਖੀ, ਨੌਂ-ਮੁਖੀ, ਦਸ-ਮੁਖੀ, ਗਿਆਰਾਂ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾਂ, ਫਿਰ ਬਾਰਾਂ, ਤੇਰਾਂ ਤੇ ਚੌਦਾਂ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਭਾਵਿਕ ਸ਼ੰਕਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇੱਕ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹਨ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸਨੂੰ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਹਰੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਜੋ ਕੋਈ ਦੋ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਗੁਪਤ ਪਾਪ ਹੋਣ। ਦੋ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਤ੍ਰੀ-ਹੱਤਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਵੇ। ਮਾਨਵ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅੱਗ ਦੇ ਯਗ, ਜਾਂ ਘਿਉ ਦੀ ਹੋਮ—ਜੋ ਪੁੰਨ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤਹਿਨ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਜਨਮ-ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਪੇਟ ਦੀ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਕਦੇ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਨਾ ਉਸਦਾ ਘਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੈ; ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਆਫਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਚਤੁਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਤੱਤ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਪੰਡਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਹੋਰ ਪਾਪੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹੇਸ਼ਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਦਿਓਜਾਤ, ਈਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਅਘੋਰਾ, ਵਾਮਦੇਵ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।” “ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗਾਂ, ਕਰੋੜਾਂ ਸਮਿਆਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।” “ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਛੇ-ਮੁਖੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸਕੰਦੇ ਵਰਗਾ ਵੀਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜ-ਸਮਾਨ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਆਦਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਵਰਗੀ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਚਮਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਸਭਾ ਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਕਦੇ ਉਹ ਪਤਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।” “ਛੇ-ਮੁਖੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ-ਮੁਖੀ ਮਹਾਸੇਨਾ ਨੂੰ ਅਨੰਤ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹਰ ਚਿਹਰੇ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਾਗ—ਅਨੰਤ, ਕਰਕਟ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਤਕਸ਼ਕ, ਵਿਸ਼ੋਲਬਣ, ਕਾਰੀਸ਼, ਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ—ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਤ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਤੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਢਦਾ, ਤੇ ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣਾ, ਚੋਰੀ, ਤੇ ਗੁਰੂ-ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ। ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” “ਅੱਠ-ਮੁਖੀ ਮਹਾਸੇਨਾ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਇਕ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ। ਉਹ ਕਦੇ ਅਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਬੀਮਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਤੇ ਹਰ ਉੱਦਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਧੂਰੇ ਵਜਨ, ਝੂਠੇ ਤੋਲ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧੋਖੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੰਗ ਨਾਲ ਛੂਹੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਖੁੱਟ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਅੱਠ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।” “ਨੌਂ-ਮੁਖੀ ਭੈਰਵ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਕਪਿਲਾ, ਜੋ ਮੋਖਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ।