ਮਾਲਾ ਦੀ ਜਪ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀ ਮਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਫੇਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਮੈਰੂ ਮਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪੁੰਨ ਦੇ ਗੁਣ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠਾਂ। ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਲਾਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਧਕ ਤੁਰੰਤ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮੰਤ੍ਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੇਦਿਕ ਹੋਵੇ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਜਾਂ ਆਗਮ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਮਣੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਦੋਵਾਰਾ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਕਿੱਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਿਆ? ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪੌਦਾ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰਨਾ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ?" ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਂਕ ਦੇ ਅਸੁਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾਸ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਭਿਆਨਕ ਆਫ਼ਤ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਉਲਕਾਪਿੰਡ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾ ਪ੍ਰਯਾਸ ਨਾਲ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਬੂੰਦ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਸੂ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ।" ਫਿਰ ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ, ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਦੇ ਅਸਲ ਫਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਚਾਹੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਛੂਹ ਕੇ, ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਲੱਖ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਕਰੋੜਾਂ, ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸੌ ਕਰੋੜ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ, ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾ ਦੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ!" "ਜੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਤਬ ਵੀ ਜੋ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਇੱਕ-ਮੁਖੀ, ਦੋ-ਮੁਖੀ, ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ, ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਸੱਤ-ਮੁਖੀ, ਅੱਠ-ਮੁਖੀ, ਨੌਂ-ਮੁਖੀ, ਦੱਸ ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ-ਮੁਖੀ, ਬਾਰਾਂ-ਮੁਖੀ, ਤੇਰਾਂ-ਮੁਖੀ, ਚੌਦਾਂ-ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਭਾਵੀ ਸ਼ੰਕਰ—" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਕੀ ਹਨ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਿਹਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ।" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਇੱਕ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਹਨ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।" "ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇ ਛੇ-ਮੁਖੀ, ਕੈਲਾਸ ਵੀ।" "ਜੋ ਦੋ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗੋ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਗੁਪਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਅਖੁੰਚਤ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਨਮ-ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਰੀ-ਹੱਤਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹੋਮ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਅਨੰਤ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪੇਟ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਦਿਊਤ ਵਾਂਗ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਫ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦਾ; ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਦੋਵਾਰਾ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਪਾਪ ਮਨੁੱਖ-ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹੇਸ਼ਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਦਿਓਜਾਤ, ਈਸ਼ਾਨ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਅਘੋਰਾ ਵੀ।" "ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੁਦਰਾਖ੍ਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੂਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।