ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣੋ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵੀ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਦੀ ਉਣਮੱਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੂਨ-ਅਵਸਥਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁਰਿਆ ਰਹੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪਦਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਜਪਦਾ, ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵੇਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ, ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਨਮ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਭੋਗ, ਦੀਵੇ, ਧੂਪ, ਲੇਪ, ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹਨ। ਜੇ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਘਾਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੰਧਕਾਰ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਲ-ਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਤਾਰੀਖ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਪਰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਥਾਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਵਾਸ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਹੜੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਪੂਜਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਜੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜੀ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਭੇਟ—ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ—ਉਪਯੋਗੀ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ offerings ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਧੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਧੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂਵਾਲੇ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਤਪस्वੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਅਠ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਭੋਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅਣ-ਮੱਤਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਖਿਆ ਜਾਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇਖਣ, ਪੂਜਣ ਜਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਤੋਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਾਰਾਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ-ਫਲ ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਪ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਲਿੰਗ ਪੂਜਦਾ ਜਾਂ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਠ ਪੀੜੀਆਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ, ਉਹ ਫਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀ ਕਹੀ ਜਾਵੇ? ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੀ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵਾ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਉਪਸਥਿਤ ਹਨ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਅਨੇਕਾਂ ਮਿਲੀਅਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੰਜ-ਵਿਧ ਗੋ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਭੋਗਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਜਦ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਚੰਦ੍ਰ-ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪੋਖ ਵਿੱਚ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਕਰਮ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਗਵਾਨ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਿਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਭਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੰਗਾ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ-ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।