ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਕਥਾ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਨਰਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕਾਗ ਬਣਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਨਰਕ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਿਧਵਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਚੰਡਾਲ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਮਲੇਛ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ। ਠੱਗ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਜਾਂ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਧੀ ਜਾਂ ਪੂਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਵਰਗੀਆਂ ਮਾਤਰੀਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ, ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੋਨੋ ਕੰਨ ਬੇਹਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਅਸ਼ਲੀਲ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਬਾਰਾ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਉੱਤੇ, ਦਵੈਜਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਘਲੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਅਵਸਥਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ, ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ।” ਇੱਕ ਸੋ, ਇੱਕ ਲੱਖ, ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਿਧ ਮਾਸ ਖਾਣ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਵੀ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਜਾਂ ਰੂਈ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵੇਲੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਮਰਾਟ, ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਚੈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਮਿਲੇ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਪ ਦੇ ਲਈ, ਜੋ ਔਰਤ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਯੋਗ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਦਵੈਜਨ ਦੇ ਰਤਨ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਵਿਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਬੀਜ, ਢੁਕਵੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਸੁਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਚਸਤ੍ਰੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਅਟਲ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ—ਪਤੀ ਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ—ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਚਸਤ੍ਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਗੁਣਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਫੇਰ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ; ਪਿਛਲਾ ਸਮਾਂ ਜੀ ਕੇ, ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਸਤ੍ਰੀ ਪਤਨੀਆਂ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ, ਇਹ ਚਸਤ੍ਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਔਰਤ ਚਸਤ੍ਰੀ ਪਤਨੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਲ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਕਾਮ ਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਔਰਤ ਰਤੀ ਵਰਗਾ ਮਨਮੋਹਣੀ। ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ। ਪਰ ਚਸਤ੍ਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੇਕਰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਤੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਚਸਤ੍ਰੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਪਤੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ, ਜੇਕਰ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆਤਮ-ਵਿਨਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ nor ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕੱਠੇ ਮਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਟਕਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਦਵੈਜਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਲਈ ਕੀ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਹੈ? ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਹਿੰਸਕ ਕਿਰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਲਈ ਕਦੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ: ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੰਡੀ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਏ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਾ-ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਪਵਾਸ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਮਨ-ਚਾਹਿਆ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਮਿਲੀਅਨ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਤਕਾਰੀ ਔਰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤਨੀ, ਵੱਡਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਕਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਨਾ ਤੋੜੇ; ਜੇਕਰ ਵਿਧਵਾ, ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਵਸ ਉੱਤੇ, ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ...