ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੱਸੋ ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇ।" ਸੱਜਨਦ੍ਰੋਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਭਦਾਵ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉੱਚਤਮ ਵੈਸ਼ਣਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ। ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਬਗਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਦੇ ਸੁੱਕ ਜਾਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋਰ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿ्णੂ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਜੋ ਵਿਣੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲ ਪਿਆ। ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦੇ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦੂਰੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਵੈਸ਼ਣਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਘੜੀ ਫਲ ਲਿਆਉਣੀ ਹੈ। ਦੇਵ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਕਪੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁੱਕੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਕਦੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।" ਜਦੋਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਓਹ ਅਨੰਤ ਵਿਣੂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾ।" ਵੈਸ਼ਣਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿ ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਆਵਾਸ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਦ੍ਵਿਜ ਵਿਣੂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਿਹਰ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ। ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।" ਉਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਵਿਣੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।" "ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ, ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਮਰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਨੰਤ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਮੇਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਸਦਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣਕੇ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕੀਰਤਨ, ਨਾਚ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਆਪ ਉਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਬਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਮਹਾਤਮਾ ਮੁਕਾ ਕੋਲ ਜਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਮੁਕਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਸਥਾਨ ਆਉਣ ਕਰਕੇ, ਜਿਸਦੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ। ਹੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਚੰਗਾ ਨਾ ਲੱਗੇ।" ਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਸਦਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸੁਖ ਭੋਗੇਂਗਾ।" "ਪਰ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਤੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ; ਕੇਵਲ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਹ ਭਰਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਸਦਾ ਘਟਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" "ਜਿੱਥੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਨਰਕ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਬਾਰਾ ਜਗਤਗੁਰੂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ।" ਤਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੱਕਰ, ਸ਼ੰਖ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰਦੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ ਵਿਖਾਇਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।" "ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕਾਬਿਲ-ਏ-ਤਾਰੀਫ਼ ਹਨ, ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ; ਹੁਣ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਗੂੰਗੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ, ਜਦ ਮੈਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ?" ਇਸ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅੰਤਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਅਤੇ ਤુલਾਧਾਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੀ।