ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੋਰ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ?” ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਤ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨਾਲ, ਇਨਸਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਲ-ਚਲਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣੋ: ਘਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਿਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਆਸਨ, ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਬਰਤਨ, ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਸਤਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਖੱਟੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੱਥਰ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ, ਹਲ ਨੂੰ ਘਾਹ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਆਦਿ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਹਾ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣ, ਰਗੜਣ, ਜਲਾਉਣ, ਲਪੇਟਣ ਅਤੇ ਧੋਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਦੀ ਧੋਵਾਈ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਾਤੂ, ਰਤਨ, ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ। ਰਾਖ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਖਟ, ਪਤਨੀ, ਬੱਚਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਜਨੇਊ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ—ਇਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਇੱਕ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੂਜੇ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿਓ। ਹੱਥ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਇਹ ਪੰਜ ਭਾਗ ਗੀਲੇ ਹੋਣ ਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਓ। ਜੋ ਪੰਜ ਗੀਲੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਉਪਨਯਨ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਚੌਕ ਦੇ ਪਾਸ ਆਪਣੇ ਮਨਮੁੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਉ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੋਂ ਘੁੰਮੋ; ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੁੱਖ, ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਗ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਵਿਆਹਿਆ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਵੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਉ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਡਿੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹੋ। ਆਪਣੇ ਸਿਰ, ਫੁੱਲਦਾਰ ਰੁੱਖ, ਯਜਨ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੋ; ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੱਕੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਤਾਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਤਾ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਉੱਤਮ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੱਕੋ। ਯੋਗੀ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੱਕੋ। ਯਜਨ ਰੁੱਖ ਦੇ ਜੜ, ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਾਂ ਜਿਥੇ ਜੀਵਨ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਪਖਾਨਾ-ਪੇਸ਼ਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ ਉਸਤਰਾ ਨਹੀਂ ਲਗਵਾਓ। ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖੋ, ਨਾ ਨਖ ਮੁੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਐਤਵਾਰ ਜਾਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਲਗਾਓ। ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਆਸਨ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਲਓ, ਨਾ ਪੰਡਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਹਟਾਓ। ਰਾਜਾ, ਤਪਸਵੀ, ਲੰਗੜੇ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਔਰਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿਓ। ਬਿਮਾਰ, ਦੁੱਖੀ, ਗਰਭਵਤੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪਤਿਤ, ਕੋੜ੍ਹ, ਆਉਟਕਾਸਟ, ਜਾਂ ਗੋ-ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਨਿਕਾਲਿਆ ਜਾਂ ਅਣਪੜ ਵਿਅਕਤੀ, ਮਾੜੀ ਜਾਂ ਅਸ਼ਲੀਲ ਔਰਤ, ਜਾਂ ਚੁਗਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਵਿਕਾਰੀਆਂ, ਦੁਸ਼ਟ, ਝਗੜਾਲੂ, ਲਾਪਰਵਾਹ, ਅਤਿ ਅਭਿਮਾਨੀ, ਨਿਰਲੱਜ, ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਬੇਕਾਰ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ; ਗੰਦੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਿਆਣੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ; ਜੇ ਛੂਹ ਲਿਆ ਤਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚੋ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੋ, ਪਰ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਧੀ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕੋ। ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕੋ, ਨਾ ਸ਼ਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ; ਨਾ ਗੱਲਬਾਤ, ਨਾ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਾਓ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਲੱਜ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਪੈਰ ਹਲਕ, ਕੋਲ, ਹੱਡੀਆਂ, ਜਾਂ ਰਾਖ 'ਤੇ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਪੈਰ ਕਪਾਹ, ਹੱਡੀਆਂ, ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਭੇਟ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਨਾ ਰੱਖੋ; ਸੁੱਕੀ ਮੱਛੀ, ਬਦਬੂਦਾਰ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਖਾਓ। ਬਚੀ ਹੋਈ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਚੱਖੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਬਣੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਓ; ਮਾੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਰਹੋ ਜਾਂ ਜਾਓ। ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਚਿਰਾਗ ਦੀ ਛਾਂ ਜਾਂ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ 'ਚ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਖੜਾ ਹੋਵੇ; ਆਉਟਕਾਸਟ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੇ। ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਰਹੋ; ਜੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਨਾ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ ਆਸਨ ਦਿਓ; ਪਰ ਤੇਲ ਲਗਾਈ, ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ, ਗੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਚਿੰਤਤ, ਵਜ਼ਨ ਉਠਾਇਆ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਗੁਮ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਨਾ ਕਰੋ। ਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਕੰਨ ਢੱਕੇ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ, ਸਿਆਣੇ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਖਾਈਆਂ।