ਇਹ ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਨ ਜੋ ਜਹਾਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਹਿਰ ਮਾਲਾਹ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿਰ-ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵੇਰੇ, ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਕਿਰਨਾਂ-ਜਿਹੜੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਥੀਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ—ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਵਿਤਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋਣ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਾਰੁਤ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅੱਗ, ਜਲ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਰਿਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਲਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਉੰਗੁਲੀਆਂ ਨਾਲ ਲੁੱਬੜ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੂਪ ਵਿਦਾਂ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉੱਚੇ ਮਾਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋੜ੍ਹ, ਫੋੜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਸੁੱਕ ਗਈ, ਨਖ ਵਿਗੜ ਗਏ, ਵਾਲ ਉੱਡ ਗਏ—even ਉਹ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਜੁਆਨੀ ਵਾਂਗ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਮ-ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਯਜੁਕ-ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਧਵਰਯੂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਗ-ਵੈਦੀ, ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਯਜਨਾ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ, ਅਰ੍ਯਮਾਨ, ਨਾਗ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਇਆ ਵਜੋਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਅਤੇ ਛੇ ਰਸ਼ਮੀਆਂ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ। ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਰ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੂਪ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤੀਬਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਣ, ਧਨ-ਵਸਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵੰਝੇ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕੌਲ ਵਿੱਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦੇ ਹੋਣ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ—even ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰੀ ਖਿੜੀ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਹਲਕੀ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਪੀਲੀ ਕਮਾਨ ਵਰਗੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਨਿਮੀਆਂ ਹੋਈਆਂ— ਕਦਲੀ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਜੰਗੀਆਂ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਗੋਲ ਨਿਤੰਭ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਦਾਰ ਕਮਰਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਤਾਂ, ਨਾਰੀਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਦੀ ਬਾਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੋਲੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਝੰਕਾਰ, ਨਰਮ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁੰਦਰ, ਉਹ ਨਾਰੀਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹਰਿ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੁ ਤੇ ਅੱਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ, ਵਾਯੁ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ, ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਅਜੈ ਹੋ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੱਤ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਲਦੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ, ਨਾ ਠੰਢ ਨਾਲ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਚੌਥੇ, ਅਨੰਤ ਸਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਅਡੋਲ ਯੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨਿਤ, ਅਕਥ, ਅਨਾਦਿ, ਅੰਤਹੀਣ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਰਮ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਨਮ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਮੌਤ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਡਰ, ਜੋ ਸੂਕਸ਼ਮ ਤੇ ਅਮਾਪ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਫ ਹਨ—ਇਹੀ ਉਹ ਤੱਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਅੰਤਿਮ ਸੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਜ੍ਵਲੰਤ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਆਸਥਾਨ, ਉਹ ਸੁਗਮ ਰਸਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੇਰੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਸਤਕ ਰਗੜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਨਿਤ ਆਤਮਾ, ਜਿਸਦੀ ਹਾਸੀ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇਕੌਂ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਸ ਦੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਲਯ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੋ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਮਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਅਣਗਿਣਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਨਿਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਬੁਢਾਪੇ, ਮੌਤ, ਵਿਯੋਗ ਤੇ ਰੋਗ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੁਬਰਹਮਣਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਜ੍ਵਲੰਤ ਸੁਆਮੀ, ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਰੋਤ; ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਮਹਾਦੈਤਿ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਇਹਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਾਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ? ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਸੌ ਮਾਇਆਵਾਂ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ।" ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰ; ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕ, ਦੂਰ ਸੁੱਟ, ਹੇ ਹਰ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ। ਫਿਰ ਅੰਧਕ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅੰਧਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਿਨਾਕੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਵੇਂ ਅੰਧਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਹਨੇਰੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਜਾਦੂਗਰ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਅੰਧਕ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਸਕਣ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਸ਼ੌਰੀ, ਬਾਢਵੀ, ਸੌਪਰਨੀ, ਵਾਯਵਿਆ, ਸ਼ੰਖਿਨੀ ਅਤੇ ਤੈਤਤਰੀ ਮਾਤਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਸੌਰੀ, ਸੌਮਿਆ, ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਵਾਰੁਣੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਨਰਸਿੰਹੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਅਤੇ ਵਿਭਾਵਰੀ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦਾ, ਭਗਾਨੰਦਾ, ਪਿੱਚਿਲਾ, ਭਗਮਾਲਿਨੀ, ਬਾਲਾ, ਅਤਿਬਾਲਾ, ਰਕਤਾ, ਸੁਰਭੀ ਅਤੇ ਮੁਖਮੰਡਿਤਾ ਬਣਾਈਆਂ। ਮਾਤ੍ਰਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਬਿਡਾਨੀ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਰੇਵਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਿਪੱਟਿਕਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ, ਅਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਲਹੂ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ। ਲਹੂ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਅਸੁਰ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉੱਤੇ ਵੱਢਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸੁਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ। ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਉਹ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਅਸੁਰ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਣ; ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ, ਜਲ, ਅੱਗ, ਵਾਯੁ, ਆਕਾਸ਼, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਯਜਮਾਨ, ਅਠ-ਵਿਧੀ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਲਯ ਹੈਂ।" ਬਾਣ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਜ-ਸੰਘਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਦੀ ਚਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੱਤ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਾਣੀ ਹੋਇਆ।