ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਪੰਛੀ—ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ—ਉੱਚੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ, ਇਕ ਬੜੇ ਹੀ ਸੋਹਣੇ, ਨਾਪ ਕੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਚਾਦਰਾਂ ਵਿਛੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦ ਕਿ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਗਾਇਕ ਸੁਰੀਲੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਸਹਜਨਿਆ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਸੌਰਭੇਯੀ, ਸਮੀਚੀ ਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਆਦਿ, ਸਭ ਆਦਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਰੰਭਾ, ਚਿਤ੍ਰਭਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਭ੍ਰਮਾ, ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ ਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਤੇ ਗਾਇਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ—ਬਲੀ, ਵਿਰੋਚਨ, ਨਰਕ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪੁੱਤਰ—ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗਵੀਸ਼ਠ, ਸੁਰਹੰਤਾ, ਦੁੱਖਕਾਰਤਾ, ਸਮਾਨਾ, ਤੇ ਸੁਮਤੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਘਟੋਦਰ, ਮਹਾਪਰਸ਼ਵ, ਕ੍ਰਥਨਾ, ਪਿਥਰਾ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਸਵਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਬਲ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਮੇਘਵਾਸਾ, ਘਟਾਭ, ਵਿਟਰੂਪ, ਜ੍ਵਲਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਤਾਪਨ ਆਦਿ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲਾਂ, ਹਾਰਾਂ ਤੇ ਰਣ-ਸਾਜ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀਰ, ਵਰ-ਪ੍ਰਾਪਤ, ਮੌਤ ਨਿਧਾਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਆਦਰ ਦੇਂਦੇ ਸਨ। ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਜਬ ਬਾਜੂ-ਬੰਦ ਪਹਿਨੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਨਾ ਦੇਖੀ ਸੀ। ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸਭਾ-ਭਵਨ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਆਂ ਗਲੀਆਂ, ਤੇ ਜਾਲੀਦਾਰ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਸਭਾ—ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੱਖਾਂ ਦੈਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੀ ਝਲਕ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਨਰਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਜੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਤੇ ਆਪ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ! ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਨਾ ਦੇਖਿਆ ਇਹ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ। ਇਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਰਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਕਿਹੜਾ ਹੈ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਿਆ? ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੈਤ ਨਾਸਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਹਿਮਾਵਤ, ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਹਾੜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਹਦੇ ਕਿਰਣਾਂ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮਰੁਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਧਰਵ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸ਼ਾਚ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਇਸ ਦੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਚਲ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਵੀ। ਅਤੇ ਤੂੰ, ਅਸੀਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸਾਰੇ, ਤੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਧਰਮ, ਇਹ ਨਰਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਇਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਨੂ, ਗ੍ਰਹ, ਯੋਗ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਵਿਪੱਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਸਥਿਰਤਾ, ਬੁੱਧੀ, ਆਨੰਦ, ਸੱਚ, ਤਪ ਤੇ ਸਯਮ ਵੀ ਹਨ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਮਹਾ-ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕ੍ਰੋਧ, ਵਾਸਨਾ, ਸੁਖ, ਅਹੰਕਾਰ, ਮੋਹ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਹਨ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਤਦ ਨਰਸਿੰਘ, ਮਹਾ-ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਸਭਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਵਰਤੇ—ਭਿਆਨਕ ਦੰਡ ਅਸਤਰ, ਡਰਾਉਣਾ ਕਾਲਚੱਕਰ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਵੀ। ਉਸ ਨੇ ਤੀਬਰ ਪੈਤਾਮਹ ਅਸਤਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਦਭੁਤ ਵਜ੍ਰ ਤੇ ਸੁੱਕਾ-ਭਿੱਜਾ ਦੋਵਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵਜ੍ਰ ਵੀ ਵਰਤਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਰੌਦ੍ਰ ਅਸਤਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਭਾਲਾ, ਕੰਕਾਲ, ਗਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਸ ਅਸਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਾ ਅਸਤਰ ਵੀ ਵਰਤੇ। ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਸਤਰ, ਅੱਗ ਅਸਤਰ, ਬਰਫ ਅਸਤਰ, ਹਵਾ ਅਸਤਰ, ਮਥਣ ਅਸਤਰ, ਖੋਪੜੀ ਅਸਤਰ ਤੇ ਦਾਸ ਅਸਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਚਲਾਏ।