ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ-ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਸੁਗੰਧਿਤ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ—ਇਲਾਅ, ਕੁਭਕਾ, ਕਾਂਕੋਲਾ, ਲਵਲੀ ਅਤੇ ਕਰਨਪੂਰਕਾ। ਉਥੇ ਮਧੂਕ ਅਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਰੁੱਖ, ਲੰਮੇ-ਚੌੜੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਤਾੜ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ। ਅੰਜਨਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੇਅੰਤ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਰੁਣ ਰੁੱਖ, ਪਲਾਸ਼, ਕਠਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਨੀਲ, ਕਮਲ, ਨੀਪਾ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਅਤੇ ਤਿੰਬੂਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਪਾਰਿਜਾਤ, ਚੰਬੇਲੀ, ਭਦਰਦਰਵ, ਅਤਰੂਸਾ, ਪੀਲੂਕਾ ਅਤੇ ਇਲਾਵਲੂਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੰਦਰ, ਕੁਰਾਵਕ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕੁਟਜ, ਲਾਲ ਕੁਰਾਵਕ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਅਗਰੂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੁੱਖ, ਅਨਾਰ, ਬੀਜਾਪੂਰ, ਕਲੇਯਕ, ਦੁਕੂਲਾ, ਹਿੰਗ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਵੱਟਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ, ਹਰੜ, ਮਧੂਕ, ਸਪਤਪਰਨ, ਬੈਲ, ਸਿਆਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਵਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਹੋਏ ਸਨ। ਆਸਨ, ਤਾਮਾਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੂਟੇ, ਲਤਾਵਾਂ, ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬੇਅੰਤ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਚਕੋਰੇ, ਕਮਲ, ਮਸਤ ਕੋਕਿਲ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਛੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨਾਪਤੋਲ ਕੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਦੈਤਿਆਪਤੀ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੰਧਰਵ ਦਿਵ੍ਯ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਸਹਜਨਯਾ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਸੌਰਭੇਯੀ, ਸਮੀਚੀ ਅਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਰੰਭਾ, ਚਿਤ੍ਰਭਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਭ੍ਰਮਾ, ਚਾਰੁਨੇਤ੍ਰਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ—ਬਲੀ, ਵਿਰੋਚਨ, ਨਰਕ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗਵੀਸ਼ਠ, ਸੁਰਹੰਤਾ, ਦੁੱਖਕਾਰਤਾ, ਸਮਾਨਾ ਅਤੇ ਸੁਮਤੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਘਟੋਦਰ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਕ੍ਰਥਨਾ, ਪੀਠਰਾ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਸਵਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲ ਵੀ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਮੇਘਵਾਸਾ, ਘਟਾਭ, ਵਿਟਰੂਪ, ਜੁਵਲਨਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਤਾਪਨਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਇਕ, ਵਰ-ਪ੍ਰਾਪਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਅਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹੇਦ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਦਭੁਤ ਬਾਂਹ-ਬਾਂਹ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਬੰਦ ਪਹਿਨੇ, ਸਰੀਰ ਅਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ ਮਹਾਨ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਐਸੀ ਸੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਨਾ ਦੇਖੀ ਸੀ। ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੌਬਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਗਲੀਆਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਜਾਲੀਦਾਰ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਭਾ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਪਸ਼ੂ-ਪਤੀ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਅਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੱਖਾਂ ਦੈਤਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਰਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰਾਖ ਹੇਠਾਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦਾ ਨਿਡਰ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਸਿੰਘ-ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆ ਅਤੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਖੁਦ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਲ! ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਨਾ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਨਾ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਅਵ੍ਯਕਤ, ਪਰਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ? ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਹਿਮਾਵਤ, ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਹਾੜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮਰੁਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਧਰਵ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ—all ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਇਸ ਦੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੜ ਅਤੇ ਚੇਤਨ ਜੀਵ ਵੀ। ਤੁਸੀਂ, ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਇਸ ਨਰਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਇੱਥੇ ਪਰਗਟ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਨੁ, ਗ੍ਰਹ, ਯੋਗ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਵਿਪੱਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਸਥਿਰਤਾ, ਬੁੱਧੀ, ਆਨੰਦ, ਸੱਚ, ਤਪ ਅਤੇ ਸਯਮ—all ਮੌਜੂਦ ਹਨ।