ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। "ਜੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਬੇਸ਼ਕਤੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ," ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਤੋਂ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਚੁਰਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਵੈਦ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਯਜਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼ੰਖਾ, ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਏ, ਮੰਨੇ ਹੋਏ, ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਵਾਜਾ ਵਜਾਇਆ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਤੇ ਦੀਵੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਗ ਪਏ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ! ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ auspicious singing ਅਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਇਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਤੱਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ auspicious singing ਅਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯਾ, ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਸਾਰੇ ਵੈਦ, ਜੋ ਸ਼ੰਖਾ ਨੇ ਲੈ ਲਏ, ਹੁਣ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ। ਅੱਜ ਤੋਂ, ਵੈਦ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਫ਼ਾਰਮੂਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ। ਅੱਜ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਉ।" "ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਸਮੂਹ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।" "ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਵਰੁਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼—ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਆਦਿ—ਦੋ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾਓ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਉੱਚਾ ਵਰਤ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤਾਰੀਖ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।" "ਇਹ ਦੋ ਵਰਤ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਦਾਨ, ਤੀਰਥ, ਤਪ ਤੇ ਯਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 55,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਸਤਯਭਾਮਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਸ਼ੰਖਾਸੁਰ ਵਧ ਦੀ ਉਤਕਠਾ' ਨਾਮਕ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ Ūrja ਵਰਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਠੀਕ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ।" "ਚੜ੍ਹਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਵਰਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਕਰੇ।" "ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਅਤੇ ਯਕ-ਪੁੱਛਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੋਵੇ।" "ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਦੂਆਰ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ—ਪੁਣਯਸ਼ੀਲ, ਸੁਸ਼ੀਲ, ਜਯਾ, ਤੇ ਵਿਜਯਾ—ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜੋ।" "ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਚਾਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਰਖੀ ਬਣਾਓ।" "ਉਸ ਉੱਤੇ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਫਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਰੱਖੋ।" "ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" "ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਬਾਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ, ਉਹ..." "ਜੋ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਿਨ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੋਲਾਂ ਭੋਗਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" "ਰਾਤ ਨੂੰ, auspicious singing ਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜਾਗੋ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ 'ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ—" "ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਗੀਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦ-ਮਨੋਰੰਜਨ ਵੀ ਦਿਖਾਏ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦੇ ਤੇ spontaneous speech ਦਿੰਦੇ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੀ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—" "ਉਸ ਦਾ ਹਰ ਦਿਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।