ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਥੇ ਇਮਾਚਲ ਪਰਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਛਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਮਾਚਲ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇੱਛਾ ਤਾਂ ਬੁਧਵਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਭਟਕਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਫਲ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਦੋਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।" ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ਼ ਤਬ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਯੋਗ ਪਤੀ ਮਿਲੇ। ਪਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਗੁਣਵਾਨ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਕismet ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਮਾਚਲ ਨੇ ਵਿਰਲਾ ਸੱਚ ਪਹਚਾਣਿਆ ਕਿ, "ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੇ ਲਈ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਤਾਂ ਫਲ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, "ਧਨ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੱਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਔਰਤ ਗਰੀਬ, ਬਦਸੂਰਤ, ਮੂਰਖ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਲਕੜੀ ਦੇ ਹੋਵੇ—" ਤਦ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਔਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮਹਾਂ ਲਕੜੀ ਅਜੇ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ।" ਇਮਾਚਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਆਪਕ, ਅਗਣਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਮੰਨੀ। "ਇਹ ਦੁਖ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਪਸਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ "ਉਹ ਪਤੀ ਅਜੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ", ਇਮਾਚਲ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ। "ਇਹ ਲਕੜੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ auspicious ਤੇ inauspicious ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹੱਥ'।" ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, "ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਚਰਿਤਰ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ, ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਆਸ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ।" ਹੋਰ ਸਰੀਰਕ ਲਕੜੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਇਮਾਚਲ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ— ਤਦ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਅਸੰਤੋਖ ਮੰਨ ਰਿਹਾ, ਉੱਥੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਭਟਕ ਰਹਿਆ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਪਰਵਤ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਗੁਪਤ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣ।" "ਵੱਡੇ ਪਰਵਤ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਿਹਾ। ਦੇਵੀ ਅਜੇ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਇਮਾਚਲ।" "ਉਹ ਅਜੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ—ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਸ਼ਰਨ, ਸਦੀਵੀ, ਅਧਿਆਪਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਨਮ, ਗਰਭ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਖੇਡਾਂ ਹਨ, ਪਰਵਤ।" "ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ cosmic egg ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰਵਤ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਚਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ।" "ਜੋ embodied beings ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਨ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚਲ ਤੱਕ, ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਨ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।" "ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਅਚਲ, ਅਟੱਲ, ਅਜਨਮਾ, ਪਿਤਾ, ਤੇ ਅਵਿਨਸ਼ੀ ਹੈ; ਉਹ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।" "ਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾ ਲਕੜੀ ਦੇ ਹੈ—ਹੁਣ ਸੁਣ, ਇਸ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਆਖਿਆ।" "ਲਕੜੀ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਆਯੁ, ਧਨ, ਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਗਣਿਤ ਭਾਗ ਲਈ, ਪਰਵਤ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਲਕੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਬੁਧਵਾਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਲਕੜੀ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਪਰ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ—" "ਇਹ ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ ਹੱਥ ਦੇਵੀ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਾਨਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇਗੀ।" "ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ—ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣ, ਵੱਡੇ ਪਰਵਤ।" "ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਨਾਖ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਕੁਟਾਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਮੁਕੁਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਰਛਾਂਵੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵृषਧਵਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਪਰਵਤ।" "ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਹੋ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਸ਼ਿਵਾ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੁਧੀਕਰਤਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਨਾਕੀਨ (ਸ਼ਿਵ) ਨਾਲ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਲਦੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੇ ਪਰਵਤ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਹੈ, ਹਿਮਵਤ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਵਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—" "ਉਸ ਪਲ, ਮੇਨਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਮੰਨਿਆ; ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇਮਾਚਲ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ—" "ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ, ਅਤੀਤ, ਤੇ ਅਸਮਭਵ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ; ਮੈਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਕੇ, ਸੱਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਹੁਣ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਨ ਇਮਾਚਲ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਇਮਾਚਲ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਖੁਸ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਹੀ ਕਰਮ-ਵਿਭਾਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਗਟ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" "ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਆਪ ਪਾਪੀ ਹਾਂ; ਪਰ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।" ਜਦ ਪਰਵਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇੰਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜ ਵਿਚ, ਇਹ ਮਕਸਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਵਾਸ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਰਯਾਦਾ-ਯੋਗ ਮਹਾਨ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।