ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗੀ। ਜਦ ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਤੂੰ ਤਪ ਕਰ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਉਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਲਜਾ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗੀ। ਫਿਰ ਭਵਾਨੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕਤ੍ਰਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਉਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਸੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਏਕਾਂਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰੇਗੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਮਨੋੜੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਆਖਣਗੇ, ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਓੰਕਾਰ ਰੂਪ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਭੂਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਤੇਰੀ ਸ਼ੈਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਧੀਰਜ ਹੈਂ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਦਇਆ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਾਧਨ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਦੇਹ ਜੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨੀਤੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵੇਕ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮਾਰਗ ਹੈਂ; ਜੋ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਆਨੰਦ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈਂ। ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਯਸ਼ ਹੈਂ, ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈਂ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਮੋਹ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਉਦੇਸ਼ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਹਾਂਸਾਗਰਾਂ ਦਾ ਕੰਢਾ ਹੈਂ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਰਾਤ ਹੈਂ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਗੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ— ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਮਨੋਰਥ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣੇ, ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉੱਥੇ, ਰਤਨ ਜੜੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ— ਉਸਨੇ ਮੈਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਾਵੀਜ਼ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਵਤੀਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਨੋਹਰ ਦਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ। ਚੀਨੀਆਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਛਤਰੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਗੱਦੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਹਕਦਾ, ਹਰ ਸੁਵਿਧਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਤ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਮੈਨਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਗ ਪਈ। ਜਦ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੀਂਦ ਬਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਨਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਪੰਛੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਗਲ ਲਾਈ ਹੋਈ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਮੈਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਜਗਤ ਜਨਨੀ ਦੀ ਮਦਤਾ ਲਈ, ਰਾਤ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਸੋਚਦੀ ਕਿ ਐਸਾ ਅਲੌਕਿਕ ਜਨਮ ਕਦ ਹੋਵੇਗਾ। ਰਾਤ ਨੇ ਗੁਫਾ-ਵਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਹਿਮਪ੍ਰਭਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਮੈਨਾ ਨੇ ਗੁਫਾ-ਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਅਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਕਠੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ, ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਠੰਢੇ ਹੋ ਗਏ; ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵੀ ਉੱਦੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ। ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਮਹਿਕਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਆਕਾਸ਼ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਵਾ ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ ਗਈ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ; ਰੁੱਤਾਂ ਪੱਕੇ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ; ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਫਲਵੰਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਸਤਰ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਤਮ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਈ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ ਆ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲ, ਪਵਨ, ਅੱਗ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਿਮਾਲਾ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਆਦਿ, ਵੀ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਉਤਸਵ ਦੇ ਆਗਮਨ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦਰਿਆ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ, ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਤਸਵ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ। ਫਿਰ, ਹਿਮਪੁਤਰੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਾਗ, ਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਸਭ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਰਦ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਆ ਗਿਆ।