ਇਕ ਵਾਰ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਅਚਲ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਸੈਨਿਕ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੜੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ।" ਵਾਯੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਯਜਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਸਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਵਰਣਿਤ ਫਲਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰੇ।" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੇਆ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯਜਨ-ਭੂਮਿ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਬਣਾਇਆ। ਪਰ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਉਸ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਹੁਣ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਹਤਾਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਹਾੜ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਿਹਾ। ਪਹਿਲੀ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੀ ਵਿਦਯੁਤ-ਵਜ੍ਰ, ਜੋ ਦੇਵ-ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਗਿਆਨੀ ਮਨ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਵੇ। ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿਚ, ਦੇਵਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਡੰਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਮਖੌਲ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਵਾਯੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਘੱਟ ਬੋਲਦੇ ਹੋ; ਹੁਣ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੈਤਿਆ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਸਭਾ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਲਾਗ-ਲਕੜ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਦੈਤਿਆ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਰੁਤਾਂ, ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੈਤਿਆ ਦੋਸ਼ੀ ਤੇ ਡਰਪੋਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ, ਜਿਹੜੇ ਰਾਗ-ਰਸ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਸੰਗੀਤ ਗਾ ਕੇ, ਹਰਮੋਨੀ ਨਾਲ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਦੈਤਿਆ, ਸਹੀ-ਗਲਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਜਾਂ ਘੱਟ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ; ਜੋ ਸਰਨ ਆਉਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਨਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੌਣ ਵਰਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੇਵਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਹੀ ਉਥੇ ਅੰਤਮ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸੂਣਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਹਿੰਦਾ, "ਤਾਰਕਾ, ਦੈਤਿਆ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਦੈਤਿਆ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਜੇ ਤਕ ਕੋਈ ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਨਮਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ, ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਦੇ ਕਾਰਣ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਲਈ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੈ। ਹਿਮਾਚਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਇੱਕ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ।" "ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਪਾਏ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵੰਡ ਲੋ; ਤੇ ਠੰਢੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਰਜੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਨੇ ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਦਿ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਤ ਦੇਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ; ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੰਮ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।" "ਇੱਕ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਜੈਯ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ; ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤੀ ਸੀ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ," "ਉਹ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਣ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਸਮਝੇਗਾ; ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿਚ, ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ, ਵਸੇਗਾ।" "ਉਸ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹੇਗਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤਪस्या ਤੋਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਤਾ ਬਣੇਗਾ; ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਹੋ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਜਾਗਰੂਕ ਦਿਸੇਗੀ।" "ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਲਪ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਤਪस्या ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਣਗੇ।" "ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਤਾਰਕਾ ਬਾਰੇ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਸੁਖ-ਰਸ ਵਿਚ ਲਗਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਸੁਣੋ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮਾਤਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿਓ; ਫਿਰ, ਸ਼ਰਵਾ, ਹੱਸ ਕੇ, ਮਜ਼ਾਕ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੇੜੇਗਾ।" "ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟੇਗਾ, ਤੇ ਸਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਪस्या ਕਰਨ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪस्या ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ," "ਉਹ ਸ਼ਰਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਅਪਰਮਿਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਤਾ ਬਣੇਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਦੇਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਵੀਂ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।