ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਤਾਰਕ ਨੇ ਸਭ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਵਾਜਬ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਇਹ ਵਚਨ ਕਹੇ, “ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਅਸੁਰੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।” ਤਾਰਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼-ਨਾਸ਼ਕ ਹਨ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਡੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।” ਸਭ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਤਾਰਕ ਉੱਚੇ ਪਰਿਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦਾ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਇੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਬੜੀ ਪੂੰਜੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਅਟੱਲ ਦੈਤਿਆ, ਮੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।” ਤਾਰਕ ਨੇ ਮੰਗੀ, “ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, “ਸਭ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੌਤ ਚੁਣ।” ਤਾਰਕ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੰਗਿਆ ਕਿ “ਸਿਰਫ਼ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਮਿਲੇ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ “ਤੈਥਾਂ ਹੋਵੇ” ਆਖਿਆ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਤਾਰਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੋ; ਜਦ ਉਹ ਰੋਕੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬੇਅੰਤ ਹੋਵੇਗੀ।” ਤਾਰਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ‘ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸੇਨਾਪਤੀ ਗ੍ਰਸਨਾ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਡੰਮਰੂ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਫਿਰ ਕੁਜੰਭਾ, ਮਹੀਸ਼ਾ, ਕੁੰਜਰਾ, ਮੇਘਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਤੇ ਨਿਮਿ ਵੀ ਸਨ। ਮਨਥਨਾ, ਜੰਭਕਾ, ਸ਼ੁੰਭਾ, ਦੱਸ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸੇਨਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਤਾਰਕ ਦਾ ਰਥ, ਜੋ ਅੱਠ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਰੁੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਤਾਰਾ ਦਾ ਰਥ ਬਾਘਾਂ, ਸਿੰਘਾਂ, ਖੋਤਿਆਂ ਤੇ ਊਠਾਂ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗ੍ਰਸਨਾ ਤੇ ਜੰਭਕਾ ਦੇ ਰਥ ਜੰਭਕੁੰਭੀ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਮੇਘਾ ਦਾ ਰਥ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਗਿਆ। ਕਾਲਨੇਮੀ ਦਾ ਰਥ ਚਾਰ-ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਤੇ ਨਿਮੇਸ਼ਾ ਦਾ ਰਥ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਸੀ। ਮਨਥਨਾ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੰਭਕਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਹ ਊਠ ਤੇ ਸੀ। ਸ਼ੁੰਭਾ ਨੇ ਮੇਢੇ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੀਬ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ, ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਕੰਨੀਆਂ ਤੇ ਪੱਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ। ਇਸੀ ਵੇਲੇ, ਵਾਯੂ ਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੂਤ ਸਨ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵੇਖੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਤਰ ਮੁੰਦ ਲਏ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਟਕਰਾਅ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਨੀਤੀ ਤੇ ਯੁਕਤਿ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।” ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜੋ ਨੀਤੀ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਦਾ ਤੋਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨਾਂ ਲਈ ਨੀਤੀ ਹੈ: ਮਿਲਾਪ, ਫੁੱਟ, ਦਾਨ, ਤੇ ਬਲ—ਇਹ ਚਾਰ ਉਪਾਅ ਹਨ।” “ਪਰ ਜੇਕਰ ਵੈਰੀ ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਇਕਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਫੁੱਟ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਾਨ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਬਲ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹੋ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋ। ਹੁਣ ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ, ਹਥਿਆਰ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਸੁਰੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਾਹਨ ਤੇ ਵਿਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਯਮ ਨੂੰ ਸੇਨਾ ਦਾ ਸੇਨਾਪਤੀ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਣ ਤੁਰੰਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਇਹ ਰਥ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਅਜਿੱਤ ਸੀ। ਯਮ, ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਭੈਂਸ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਧਧਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੱਕਰੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਰਛੀ ਫੜ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਾਯੂ, ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਜਲ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਦ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਰਥ ਤੇ, ਤੀਖੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਗਦਾ ਫੜਕੇ, ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਰਥ ਤੇ ਸੀ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਵੀ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ।