ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਧਾਰ ਬਲਕੁਲ ਉਸਤਰਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਆਕਾਰ ਗੋਲ ਸੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੱਜਾ, ਹੱਡੀ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੁਲਦਸਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਖੁਦ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਫੜਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲ—ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਜਿਸਦੇ ਕਰਤੱਬ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਚਕਰ ਉਚਕਾਇਆ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਮੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸੌ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸਿਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ—ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ, ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੈਤ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਿਰ-ਵਿਗੜ੍ਹਾ ਧੜ ਇੱਕ ਵਿੱਛੜੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ। ਗਰੁੜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੰਖ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਹਵਾ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡੀ ਮਾਰੀ। ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੈਤ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਵਾ ਵਿਚ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਗਿਆ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤ ਡਿੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੀ—"ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!" ਪਰ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਦੈਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ੌਰਿਆ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅੱਡ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਥਿਰ ਹੋ ਗਏ; ਕੁਝ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਕੁਝ ਗਲ੍ਹਾਂ ਵਲ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਕਿਸੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਗਦਾ ਤੇ ਚਕਰ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਗਵਾ ਬੈਠੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ—ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਖੜਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ—ਜਗਤ ਦੇ ਪਰਦਾਦਾ—ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਆ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅੱਜ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਡਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" "ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।" "ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ, ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤ ਵੈਰੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆ, ਤੇਰੀ ਮੰਗਲ ਹੋਵੇ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚੱਲੀਏ।" "ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮੈਂ, ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਵਿਚ।" "ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਰ-ਦਾਤਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਹੁਣ ਫੁੱਲਦੇ-ਫਲਦੇ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ।" "ਇਸੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇੰਦ੍ਰਾ ਲਈ..." ਇੰਝ ਆਦਰਯੋਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਅਖੰਡ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦ੍ਰਾ) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਕੇ ਆਖਿਆ: "ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਸੁਣੋ।" "ਸੁਪਰਨ (ਗਰੁੜ) ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੁਰੰਦਰ (ਇੰਦ੍ਰਾ) ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਦਾਨਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਸ਼ੌਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇਤਨਾ ਵਧ ਗਿਆ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਿਆ; ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਦੋ ਬਚੇ।" "ਦੈਤ ਵਿਰੋਚਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਵਰਭਾਨੁ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦ੍ਰਾ) ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।" "ਯਮ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਤਰੀ ਦੀ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਰਿਕਸ਼ਿਆਂ (ਤਾਰੇ) ਦੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ।" "ਸੂਰਜ, ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਯਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ; ਘੀ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ, ਸਭਾ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲੇ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨ; ਦੇਵਤਾ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਪ ਨਾਲ।" "ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਵਾਯੂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲੇ, ਪਾਵਕ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕੇ।" "ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ; ਯਜਮਾਨੀ ਯੋਗ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ।" "ਸਭ ਦਾਨੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣ; ਸੂਰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ, ਸੋਮਾ ਰਸਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਾਯੂ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ।" "ਇਹ ਸਭ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਜੋ ਮਹਿੰਦਰ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲਣ; ਦੈਤ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਦਾਨਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਥਿਰਤਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰੱਖੋ।" ਇੰਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਸ਼ੌਰਿਆ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਧੰਨ ਧੰਨ ਆਖਿਆ।