ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਦਾਨਵ ਭਾਰੀ ਗਦਿਆਂ, ਚਕਰਾਂ, ਕੁਟਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਗਦਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੇ ਮੋਹਰੇ, ਹਥੌੜੇ, ਗੁੱਛੀਆਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਭਾਲੇ, ਗੋਪ, ਵਧੀਆ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸਲਾਖਾਂ, ਭਾਰੀ ਤੇ ਮਾਰੂ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਸਤਘਣੀਆਂ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਜੁਆੜੀਆਂ, ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਹਲ, ਫੈਲੀਆਂ ਭੁਜਾਂ, ਫਾਂਸੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲੈਸ ਹੋਏ। ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਅਜਗਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ ਚਟਕਦੇ ਤੇ ਡੱਸਦੇ ਸਨ, ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਵੱਜ ਅਤੇ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋਏ। ਨੰਗੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਚੁਸਤ ਭਾਲੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਾਨਾਂ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ, ਦੈਤ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਾਲਨੇਮੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਬੰਦ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਆਉਣ ਤੇ ਜੰਗਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਦੈਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਠੰਡੀ ਤੇ ਤਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਨਰਮ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲਿਆਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਪਹਿਨੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਯਮ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵਰੁਣ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਜਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜਗਮਗਾਉਂਦੀ ਉਹ ਫੌਜ, ਦੂਜੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਨੀਤਿ ਰੱਖਦੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗਰੂਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਲੜਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਪੂਰਬੀ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਗਾੜੇ ਵੱਜਾਏ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਾਏ। ਕਮਾਨਾਂ ਦੀ ਤਣਾਅ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਡੂੰਘੇ ਡੰਗਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਵਲੋਂ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੂੜ ਪਏ। ਕੁਝ ਨੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੱਥ ਤੋੜੇ, ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਹੋ ਗਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਵਜਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੁਗਦਰ ਸੁੱਟੇ। ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਗਦਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਕੁਝ ਸਰੀਰ ਗਦਿਆਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚਕਨਾਚੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਭਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਉਡਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੂੜ ਪਏ, ਦੰਦ ਪੀਸਦੇ, ਚਿਹਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਥ ਰਥ ਨਾਲ, ਪੈਦਲ ਪੈਦਲ ਨਾਲ ਲੜ ਪਏ; ਉਹਨਾਂ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ। ਆਕਾਸ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ; ਕੁਝ ਰਥ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਰਥਾਂ ਹੇਠ ਕੁਚਲੇ ਗਏ। ਰਥ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭੀੜ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯੋਧੇ ਦੰਦ ਪੀਸਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ। ਕੁਝ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਢਾਲਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਕਰ ਵੱਜੇ; ਕੁਝ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਹੋਏ, ਲਹੂ-ਲੁਹਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਦਾ ਦਿਨ ਹਨੇਰਾ ਕਰਦੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੈਤ ਕਾਲਨੇਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਫੁਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਤਿੱਖੇ ਬੱਦਲ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਭੰਨੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਪਸੀਨਾ ਵਰ੍ਹਦਾ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਪਾਸੇ ਵਧ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸਰਪ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਬੇਅੰਤ ਅਸਤਰ-ਜਾਲ, ਕਮਾਨਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਪਹਿਨ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਉਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਖਲੋਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਸੰਜੀਵਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਆਪਣੇ ਰੋਹਾਂ ਨਾਲ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਇਉਂ ਵੱਜਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਪੈ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਕੱਟ ਗਏ ਤੇ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਕੁਝ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਪੰਛੀ, ਨਾਗ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੋ ਭਾਗ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਜਲ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਕਰ ਬੈਠਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਰਵਣ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਮੌਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਿਆਨਕਤਾ ਵਿਖਾਈ, ਜਿਸ ਅੱਗੇ ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਗਏ।