ਜਦੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਗਰੁੜ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਤੁਰੰਤ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸਤਿਆ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਨਾ-ਵૃਖ਼ ਲਗਾ ਦਿਆਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਲੋਕ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪਾਸ, ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਥੇ, ਕਾਮਨਾ-ਵૃਖ਼ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦਿਵਯ ਵృਖ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਵ੍ਰਖ਼ ਨੂੰ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਕਾਮਨਾ-ਵृਖ਼ ਛੱਡ ਦੇ!" ਗਰੁੜ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਪੰਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਪੰਛੀ ਜਨਮ ਲਏ: ਮੋਰ, ਨੀਵਾਂ ਅਤੇ ਚੀਤਲ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਵ੍ਰਖ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੇ ਉਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕਾਮਨਾ-ਵ੍ਰਖ਼ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਭਗਵਾਨ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ? ਜੀਵਨ ਦਰ ਜੀਵਨ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ, ਇਹ ਤੂਲਾਪੁਰੁਸ਼ਾ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ-ਵ੍ਰਖ਼ ਨੂੰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਤੂਲਾਪੁਰੁਸ਼ਾ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਤੋਲ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਲੈ ਗਏ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਤਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਵੀ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਆਦਿ-ਪੁਰੁਸ਼, ਮੈਂ ਕਾਮਨਾ-ਵ੍ਰਖ਼ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੇਗਾ, ਉਹ ਜਾਣੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕਾਮਨਾ-ਵ੍ਰਖ਼ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਸਤੂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ; ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਾਂਗੀ।" "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਿਛੋੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਹੰਸ ਕੇ, ਸਤਿਆ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ-ਵ੍ਰਖ਼ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਤਿਆ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ; ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸਤਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਜਿਹੀ ਹੈ।" "ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਗਿਆ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਹੁਣ ਸੁਣ ਕਿ ਵੱਡੀ ਵਸਤੂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।" "ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਸੰਭਵ, ਕੰਮ ਜਾਂ ਅਣਕਹੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ—ਤੂੰ ਪੁੱਛ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਛ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਦਾਨ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ?" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅਰਧ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਘਰ ਗਈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਭਲਾ ਕੀਤਾ? ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਮੈਂ ਕੌਣ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ?" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕਿ ਤੂੰ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮਾਇਆ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਵੈਦਾਂ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵਕ, ਹਵਨ-ਕਰਤਾ, ਸੂਰਯ ਵਰਤ ਦਾ ਆਚਾਰੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੂਰਜ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।" "ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਗੁਣਵਤੀ, ਜੋ ਉਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਹੋਈ; ਬੇਸੰਤਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਦਿਖਿਆ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਕੁਸਾ ਘਾਸ ਤੇ ਲੱਕੜ ਲੈਣ ਜੰਗਲ ਗਏ।" "ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।" "ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਭੱਜਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ, ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।" "ਪਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੀ ਧਰਮਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਲੈ ਗਏ।" "ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਨਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ-ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।" "ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ, ਸੂਰਯ-ਭਗਤ, ਗਣੇਸ਼-ਭਗਤ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਸ਼ਕਤੀ-ਭਗਤ—ਸਭ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਹੀ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਦੱਤ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਦਿਵਯ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਰਗੇ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਿਵਯ ਸਤੀਆਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ।