ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਜਲ ਵਰਗੇ, ਰਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਦੇ ਰੂਪ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਰਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੁਚਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਬਾਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਅਤੇ ਤੀਖੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤਪਕਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਅਬਿਨਾਸੀ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਯੋਗ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਹੀ ਕਪਿਲ, ਸੰਖਯਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਸਨ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਬਣਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨ-ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਾਂ?” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕਪਿਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਨਾਰਾਯਣ ਹੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ‘ਤੇ, ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ; ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?” ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਉਹ ਜੋ ਸੱਚਾ, ਅਬਿਨਾਸੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਅਠਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਉੱਚੇ, ਸੱਚੇ, ਅਮਰ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੂਜਾ ਲੋਕ—ਭੁਵਰ ਲੋਕ—ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਆਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਪਿਤਾਮਹ?” ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਚੱਖ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ‘ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ‘ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਰਾਯਣ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਕਪਿਲ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਸਭ ਨੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ‘ਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਤਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ‘ਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਇੱਕਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰਥਕ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਪੁਲਹ, ਕਰਤੁ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਣ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਤੇਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ। ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਧੀਆਂ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੂ, ਕਾਲਾ, ਅਨਾਯੂ, ਸਿੰਹਿਕਾ, ਖਸਾ, ਪ੍ਰਾਚੀ, ਕ੍ਰੋਧਾ, ਸੁਰਸਾ, ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਕਦਰੂ—ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਤਾਈ ਕੌਂਸਤਭ (ਨਕਸ਼ਤਰ) ਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੋਮਾ (ਚੰਦ੍ਰਮਾ) ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜੋ ਰੋਹਣੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸੰਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ—ਇਹ ਪੰਜੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਰਚੇ ਗਏ। ਇਹ ਪੰਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮਕਰਤਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਅੱਧੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਸੁਰਭੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਈ। ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਮਿਲੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸੰਧਿਆ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਤੀਖੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸਨ। ਉਹ ਰੋਦੇ ਅਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਆਏ; ਰੋਣ ਅਤੇ ਦੌੜਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਰਹ੍ਰਿਤੀ, ਸੰਧਿਆ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਮ੍ਰਿਗਵਿਆਧ, ਕਪਰਦੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ; ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਕਪਾਲੀ, ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਸੈਨਾਨੀ—ਇਹ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ। ਉਸੇ ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਅਜਾ ਤੇ ਹੰਸਾ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲਏ।