ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼੍ਵਤਥ ਸਾਰਵੋਪਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਭਾਗੀਰਥੀ (ਗੰਗਾ) ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਗੰਗਾ ਮਹਾਤਮ’ ਨਾਮਕ ਇਕਿਆਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਉਮਾਪਤੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਵਾਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਡਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਰੀਤਿ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ pavittar ਤਿਉਹਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਡਮਨਕਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਗਤ ਸਭ ਪੂਜਾ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਡਮਨਕਾ ਭਾਵਨ ਨਾਲ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਤੀ ਦੇ ਸਾਥ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ‘ਹੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।’ ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਗੀਤ-ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਡਮਨਕਾ ਘਰ ਲਿਆਉਣ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਧਿਕਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਹਮਣੇ ਸਰਵਤੋਭਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਤੀ ਦੇ ਸਾਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਚਤੁਰਬੁਜ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਡਮਨਕਾ ਪੌਦਾ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਉੱਤਮ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੁਆਰਾ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ‘ਕਲੀਂ—ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹ੍ਰੀਂ—ਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।’ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਆਰਤੀ ਸਮੇਤ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਮਦਨ, ਅਗਨਿ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮਥ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕੰਦਰਪ, ਨੈਰੁਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਗ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਭਸਮਸ਼ਰੀਰ, ਵਾਯੁ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਪਬਾਣ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮੂਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਡਮਨਕਾ ਪੌਦੇ ਦੀ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਨੈਵੇਦਯ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ‘ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਨੰਗ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ’—ਇਹ ਕਾਮ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ 108 ਵਾਰ ਜਪੋ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ: ‘ਪੁਸ਼ਪਬਾਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਨਮਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।’ ‘ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰਤੀਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।’ ‘ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਦਾ ਬੀਜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’—ਇਹ ਅਤੇ ਆਗਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਨਾਰਦਨ ਅਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰੋ। ‘ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਰਾਧਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਿਅ।’ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਡਮਨਕਾ ਦੀ ਇਕ ਮुठੀ ਲੈ ਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਓ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਜਨ, ਵਾਦਨ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਹੋਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ, ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਆਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੰਬੰਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲਵੋ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਡਮਨਕਾ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਵੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇ enna vadda paap vi, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਵੀ ਡਮਨਕਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਧੀਆ ਵੈਸ਼ਨਵ ਡਮਨਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਡਮਨਕਾ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਡਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਵੈਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਕਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਧੰਨ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਉਹ ਸੁਖੀ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਧੰਨ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਡਮਨਕਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਡਮਨਕਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਗਰੁੜਧਵਜ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਜਾਸੂਮਿਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰੁਕਾ ਅਤੇ ਡਮਨਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਜਾ ਜਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਝ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਕੰਨਿਆਦਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਬਸੰਤ ਦੇ ਆਉਣ ’ਤੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਡਮਨਕਾ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਮੈਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਚਤੁਰਭੁਜ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਡਮਨਕਾ ਮਹੋਤਸਵ’ ਨਾਮਕ ਚੌਰਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੁਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖਾਂਗੇ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਇਕ ਮਹਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਨ, ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ—‘ਇਹ ਅਰਘਯਾ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਹੈ।’ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਫੁੱਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਫੁੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਫੁੱਲ ਹੋਰ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਕੋਪ-ਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ।