ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਰਥ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਖੜਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਸਹਾਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ? ਇਹਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੱਸ।" ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿਧ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਵਾਸੁ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ, ਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇਵਤੇ ਕੋਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਠ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲਗ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਵਾਮੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਿੰਘ ਵਰਗੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਬੱਚਾ ਹੋ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਹਰਣ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਰਵ-ਸਰਵਰ।" "ਤੁਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ-ਸਿਧ, ਮਹਾ ਕਮਲ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ ਦੰਡ ਧਾਰੀ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਮਰਬੰਦ ਵਾਲੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਂ ਹੋ, ਸਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ, ਨੀਲਾ-ਗਲਾ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਦਾ ਬਚਪਨ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਹੰਸ ਤੁਹਾਡਾ ਝੰਡਾ ਹੈ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸਕ, ਹਰਾ, ਹਰੀ; ਜਟਾਧਾਰੀ, ਮੁੰਡਾ, ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਦੰਡਧਾਰੀ, ਗਦਾ-ਧਾਰੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਰਚਨਹਾਰ, ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ।" "ਜੋ ਕਮੰਡਲ ਧਾਰੀ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਉਪਕਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਹਵਾਨਯੋਗ, ਪੂਜਯੋਗ, ਓਮ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਜੇਸ਼ਠ ਸਾਮਾਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਾਇਕ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੌਤ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੋਵੇਂ ਹੋ, ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਵਰਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਵਰਤਧਾਰੀ, ਗੁਫਾ-ਵਾਸੀ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਹੋ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ; ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਭਿਖਾਰੀ, ਭੇਖ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ-ਸੰਕਲਪ, ਮਨ ਦੇ ਵੱਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਹੀ, ਮਿੱਠੇ, ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਰਗੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਣਵਾਸੀ, ਵਣ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤਪਸਵੀ, ਪੂਜਯੋਗ; ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਦਾ-ਥਿਰ, ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਪੁਰਸ਼ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨ, ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ-ਵਾਰੀ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪholder, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤਿੰਨ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੋਹ ਤੇ ਬਾਂਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਕਮਲ-ਚਿੰਨ੍ਹਤ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕਮਲ-ਵਰਗੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਪੀਲੀ ਦਾਹੀ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਭਯੰਕਰ, ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।" ਰਾਮ ਨੇ ਐਸਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ—" "ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਜਾਓ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਓ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਮਧੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਭਰਤ ਵੀ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਉਪੇਂਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਆਏ। ਫਿਰ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਲਗ ਕੇ, ਭਰਾ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ; ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ। ਭਰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਆਇਆ; ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਠ-ਵਾਰੀ ਰਾਜ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਆ ਗਿਆ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਾਤੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੱਖ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਏ; ਰਾਮ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਪੰਜ ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਨੇ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਰਾਮ ਲਈ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਲੈ ਆਏ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਲਿਆ; ਰਾਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।" ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚਲਿਆ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮਹੋਦਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁਲ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰੋ।" "ਮੈਂ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਇਹ ਅਰਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: 'ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਚूंਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਏਜੰਟ ਬਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਕਰੋ।'" "ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਸਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਭੇਜ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਯੋਧਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਨਾ ਜਾ; ਜਿੱਥੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ (ਕੁਬੇਰ) ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਸਮਝੀ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਭੀਸ਼ਮ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੀ ਕਥਾ ਦੁਆਰਾ, ਵਾਮਨ ਦੇ ਉਦਯ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?