ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦ੍ਰਾਮਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਰਮਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।" ਉਹ ਸੀਤਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੀਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। "ਵੇਖ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਹ ਹੋ ਗਿਆ—ਹੁਣ ਇਹ ਕੀ ਕਰੇਗੀ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਵਿਦ੍ਰਾਮਾ ਨੇ ਸਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵੀ (ਸੀਤਾ) ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨਸੀਬ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਗ ਨੇ ਲਿਖਿਆ।" "ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁੰਝੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।" ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਸੀਤਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮਿੱਤਰ ਸਰਮਾ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" ਜਦ ਉਹ ਕੇਕਯਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਇੱਕ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੇ ਨਾ; ਉਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗਾ।" ਜਦ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਇਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮੁਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਲਵੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਕਾਨਯਕੁਭਜ 'ਚ ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ।" ਵਾਯੂ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੇਘਨਾਦ ਨੇ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਘਵ—" "ਤਦ ਇਹ ਵਾਮਨ, ਕੰਵਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਲੈ ਲਵੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।" ਰਾਘਵ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਧਨ, ਰਤਨ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵਾਮਨ ਮੂਰਤੀ ਲੈ ਲਈ। ਵਾਮਨ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਦ ਰਾਮ ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ।" ਰਾਘਵ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਇਸ ਪੁਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਟੁੱਟੇ।" "ਮੇਰਾ ਫਰਜ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ?" ਰਾਘਵ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਪੁਲ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਦਸ ਯੋਜਨ ਦਾ ਅੰਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਕੱਟ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਬਣਾਏ; ਫਿਰ ਤਟ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਵਨ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ "ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ" ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਮੰਡਲੁ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੱਜਣ ਵਰਗੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਈਆਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਧਰਤੀ ਹੈ—" "ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਪੁਲ ਤੇ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਰਹੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਘਵ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ— ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਗੌਰੀ ਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯੱਗ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ!" "ਭਵ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਪਾਲਕ ਨੂੰ, ਉਗਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ, ਭਿਆਨਕ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਨੂੰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ, ਭਗਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਮਾਰਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ, ਉਸ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਕਰਦਾ, ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ, ਨੀਲੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਉਗਰ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਅੰਬਿਕਾ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸੁਲਭ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਦਿਓਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਬਲਿਦਾਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਖਪਰੀਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਤਪਸਵੀਯੋਗ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਲਕ ਨੂੰ, ਜਿੱਤੂ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ, ਜੋ ਆਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ; ਹੇ ਦੇਵ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਦੀ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਹਰਾ (ਰੁਦ੍ਰ) ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਵਿਨਮ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਦ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹੋ।" "ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਕੰਮ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਮਣ, 'ਸੇਤੁ' ਨਾਮਕ ਮਹਾਤੀਰਥ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵੀ ਹੋਵੇ।" "ਸਿਰਫ ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਜਾ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਕਰ।" "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਭਾਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ-ਵਿਜੇਤਾ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ, ਸ਼ੁਕਲ-ਦੀਪ (White Island) ਨੂੰ ਜਾ। ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਰਾਮ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਪਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੜ੍ਹ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ।