ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਮਾਪਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਲਟਕਿਆ ਰਹੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੈਣੀ ਸਥਾਨ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਰਫ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬੱਚਾ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਤਰ-ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਦੀ ਪਰਖ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਧਰਮ-ਅਧਰਮ ਦੀ। ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ "ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ" ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਗਾਊ-ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬੱਚਾ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਧਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਅਤੇ ਵੈਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਗੱਲਿਕਾ, ਨੀਲਪਰਵਤ ਜਾਂ ਕਨਾਖਲਾ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅਸ਼ਵਮੇਧ; ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਸ਼ਵਥ; ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਭਾਗੀਰਥੀ (ਗੰਗਾ) ਸਦਾ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ" ਚੈਪਟਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਿਚਲੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਦੀ 55,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਨਾਗਾਨੰਦਿਨੀ ਨੂੰ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਮਨਕਾ ਉਤਸਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਮਹੀਨੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੈਤਰ ਦੀ ਬਰਤਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਦਮਨਕਾ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਤਸਵ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦਮਨਕਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਉਤਸਵ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੋਵੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਾਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ: "ਹੇ ਕਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੋਹਕ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ خاطر, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰੇ; ਗੀਤਾਂ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਲਿਆਵੇ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਤਸਵ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ। ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਵਤੋਭਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ, ਉਸ ਵਿਚ ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਚਤੁਰ-ਵਿਦਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ "ਕਲੀਮ" ਅਤੇ "ਹਰੀਮ" ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਆਰਤੀ—ਸਭ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ। ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ: ਪੂਰਬ—ਮਦਨ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ—ਮਨਮਥ, ਦੱਖਣ—ਕੰਦਰਪ, ਦੱਖਣ-ਪਸ਼ਚਮ—ਅਨੰਗ, ਪਸ਼ਚਮ—ਭਸਮਸ਼ਰੀਰ, ਉੱਤਰ-ਪਸ਼ਚਮ—ਸਮਰ, ਉੱਤਰ—ਈਸ਼ਵਰ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ—ਪੁਸ਼ਪਬਾਣ; ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਮਨਕਾ ਪੌਦੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਪਾਨ ਨਾਲ ਕਰੇ। "ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਨੰਗ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ,"—ਇਹ ਕਾਮ-ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ 108 ਵਾਰ ਦਮਨਕਾ ਪੌਦੇ ਉੱਤੇ ਜਾਪ ਕਰੇ। "ਪੁਸ਼ਪਬਾਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਮਨਮਥ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ; ਰਤੀ ਨੂੰ ਰਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋ,"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ। "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ, ਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,"—ਇਹ ਆਗਮਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ। ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਕਰੇ। "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਛਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਕਾਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਾ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਦਮਨਕਾ ਦੀ ਇਕ ਮੁੱਠੀ ਲੈ ਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦਮਨਕਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ; ਪੂਜਾ, ਗੀਤ, ਵਾਜਾ, ਨਾਚ—ਸਭ ਹੋਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ-ਖੇਡ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਧਨ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਮਨਕਾ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਦਮਨਕਾ ਉਤਸਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦਮਨਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜਾਈ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪੜਾਈ, ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ—ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ—ਸਭ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਦਮਨਕਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਡਾ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜ spring (ਵਸੰਤ) ਵਿਚ ਦਮਨਕਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਸੰਤ ਵਿਚ, ਜੈਸਮਿਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਦਮਨਕਾ ਉਤਸਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਫਲ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ ਗਏ।