ਰਾਮਾ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਛਾ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਕਦੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਮੈਂ ਸ੍ਵੇਤ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੁਰਥਾ ਸੀ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਪਰ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਟਲ ਨਾ ਰਹਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਜ਼ਰ ਗਏ ਜਦ ਮੈਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਵੈਰਾਗ ਦੀ ਲਹਿਰ ਆਈ, ਤੇ ਮੈਂ ਮੌਤ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੁਹਣੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇਸ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸੁਰਥਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਆਪ ਇਸ ਝੀਲ ਤੇ severe austerity (ਕਠੋਰ ਤਪ) ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਵਾਸ—ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਦੁਨੀਆ—ਪਾ ਲਿਆ। ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਵੀ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੜਪ ਗਈਆਂ। ਤਦ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੁਰਗ ਤਾਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕਿਹੜੀ ਕਰਤ ਤੋਂ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਆਇਆ, ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਕੀ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਲੰਬੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਵੇ।" "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾ; ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਾਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਉੱਚਤਮ ਤਪ ਕਰੇਗਾ।" "ਸ੍ਵੇਤ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੇਖ: ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉੱਭਰਦਾ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਭਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਵਿਚ, ਘਰ ਆਏ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਅਚ্ছে ਸਰੀਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਸਰੀਰ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਭੁੱਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਅਖੁੰਨ ਮਾਸ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਰਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੀ ਜੀਵਾਤਮਾ ਪਾਲੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾ; ਜਦ ਅਗਸਤਿਆ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਚਿੱਟੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਵੇਗਾ—" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੁਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਭੋਜਨ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ? ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ, ਉੱਤਮ ਕਰਤਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਵਿਂਧਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।" "ਇਹ ਧਰਤੀ, ਭਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨਾਜੁਕ ਸੀ।" "ਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਭੇਜਿਆ; ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਜ਼ਨ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰ।" "ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਜਾ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਹੀ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਭੋਜਨ—ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ—ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਪਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਉੱਚਤਮ ਹੈ।" "ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇਗਾ?" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ, ਇੱਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ; ਅਗਸਤਿਆ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜਰੂਰ ਆਵੇਗਾ।" "ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮਾ, ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਦੇਖ ਕੇ—" "ਉੱਚਤਮ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਲਈ ਨਿਧਰਤ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ: ਅਗਸਤਿਆ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਮੈਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਰਾ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਮੰਗ; ਫਿਰ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਲਈ ਨਿਧਰਤ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ?" "ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ; ਕੁੰਭਯੋਨੀ, ਜੋ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।" "ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਨਾ ਮੰਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ੍ਵੇਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ।'" "ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਤੂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਲਈ ਨਿਧਰਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।" ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਅਸ਼ੁਧ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।