ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੋ ਗਏ। ਅੱਜ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪ拭ੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੇ ਵੀਰ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਾ ਵਰਤਾਨਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ੌਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਧਨੁ, ਦੋ ਅਖੂਤ ਤੀਰ-ਕਟਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਵਚ ਸੌਂਪਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਉਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕਾਰਜ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ; ਮੈਨੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਲੈਣੀ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਵਯ ਰਾਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕਿਰਤ ਉਹ ਦੱਸਣ, ਉਹ ਸੁਣਨਾ ਹੈ।" ਇੰਝ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਧਰਮ ਜਰੂਰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕਸ਼ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਰਸ਼ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਘ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਸਾਲ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਕ ਦਿਨ, ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣਾ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ: "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ?" "ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਹਾਲੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁਕ ਗਈ।" "ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਮਰ ਗਿਆ; ਪਿਤਾ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।" "ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਸੇ ਭੁੱਲ ਕਾਰਨ, ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਈ; ਬੱਚੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੀ ਮੌਤ, ਰਘੁਕੁਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਜਦ ਹਾਲਾਤ ਇੰਝ ਹਨ?" "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਵਾਂ, ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਕੁਦ ਜਾਵਾਂ; ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ?" ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸੁਣੋ, ਰਾਮ, ਕਿਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਆਈ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸੀ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ; ਸਭ ਅਮਰ ਸੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ।" "ਜਦ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਆਇਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਹੋਈ; ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਅਧਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਝੂਠ ਵਧਣ ਲੱਗਾ; ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਆਏ, ਕੇਵਲ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਧਰਮ ਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।" "ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਡਰ ਗਈਆਂ; ਮੁੜ, ਧਰਮ ਦਾ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ।" "ਉਸ ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਤਪ ਵੈਸ਼ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਤਿੰਨ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਬਣੀ ਰਹੀ।" "ਫਿਰ, ਜਦ ਆਖਰੀ ਯੁੱਗ ਕਲੀ ਆਇਆ, ਅਧਰਮ ਅਤੇ ਝੂਠ ਵਧ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।" "ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਤਪਸ਼ੀਲ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਘਣੀ ਤਪਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ, ਮੰਦ-ਮਤਿ, ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਜਾਂ ਗਲਤ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—" "ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦ-ਮਤਿ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ।" "ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" "ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਅਧਰਮ ਵੇਖੋ, ਉਥੇ ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵੀ।" "ਇੰਝ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤੇ ਇਹ ਬੱਚਾ ਜੀਵਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਸਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਜਾ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।" "ਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ।" "ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਾ ਸੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।" "ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਜਾਂ ਟੁੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ।" ਇੰਝ ਸੌਮੀਤ੍ਰਿ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਪਕ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੁਨੇਹਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ; ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।