ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯਾਜਕ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਚੋਵੀ (24) ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਆਮੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਣੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਠ ਵਾਰ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮੁੱਖ ਯਾਜਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਪਿਤਾਮਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" "ਭਾਗਵਾਨ ਪਿਨਾਕਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਰੰਤਰ ਧਿਆਨ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ, ਸਭ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਕੱਲਾ ਇਹ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੇਵਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜ్ఞ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਫਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਹੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ, "ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੌਰਭੀ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ," ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗਾਇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ—ਗਾਇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ, ਕੇਵਲ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਆ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਣਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ ਚੱਟ ਕੇ ਭੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ? "ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਜ్ఞ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਭੋਜਨ ਹੈ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕ ਗਿਆ? ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ? ਹੇ, ਇਥੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ! ਐਸਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਭੋਜਨ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਸਦਾ ਉੱਦਮੀ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਉਸੇ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਚੈਤਨ ਦਾਨ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਕਿਆ ਹੋਵੇ ਜੋ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿਓ।" "ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।" ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, "ਉਹ ਰਾਮ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ?" ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਦਾ ਵਧ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਆਏ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਰਾਘਵ ਦੇ ਮਕਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦਰਬਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਦਰਬਾਨ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦੱਸੀ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਬਾਨ ਉਸਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਅੱਜ ਦੀ ਸਵੇਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਅਗਸਤਯ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" "ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਲਿਆਓ। ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰ ਤੇ ਕਿਉਂ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?" "ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਦਰਬਾਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਵੇਂ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਬੈਠਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ, ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਆਸਨਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ।" "ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਵਿਛਾਏ ਆਸਨਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ। ਯਾਜਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਚਮਨ ਲਈ ਅਤੇ ਅਰਘ੍ਯ ਦਿੱਤਾ।" "ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਪੁੱਛੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸਨ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ—" "ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਘੁਨੰਦਨ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸੁਖੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।