ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਕੇ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਅੱਠ ਸੋਮਵਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ। ਜਦੋਂ ਨੌਵਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਕਪੜੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਛਤਰੀ, ਸੈਂਡਲ ਅਤੇ ਜੁੱਤੇ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਤੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਮੰਗਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਲ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਨक्षਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਜਾਣੋ। ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗ੍ਰਹ ਸੂਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੱਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਅਤੇ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮੰਗਲ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਆਪ, ਜਾਂ ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਕੇਤੂ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਗ੍ਰਹ ਦੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਦੇ ਜੋੜੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਦੇਣ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਗ੍ਰਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਗਿਆਨ, ਭਾਸਕਰ ਤੋਂ ਸਿਹਤ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਧਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮੰਗੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਯਜਨ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਐਸਾ ਫਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ, ਜੋ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ; ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: "ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਰਤਨ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ, ਹੇ ਗੁਰudev, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।" "ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਦੇਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਦ ਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ।" ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਥੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਿੱਧਾ ਔਰਤਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਐਨਾ ਧਨ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਰਿਕਸ਼ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਨ-ਚੁੰਨ ਕੇ ਚਾਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਪਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ— ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਚੁੰਨ-ਚੁੰਨ ਕੇ ਚਾਟਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਡੀਆਂ ਕਿਉਂ ਖਾ ਰਹੇ ਹੋ?" ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ; ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਸ ਲਈ ਭੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖੇ ਹੋ? ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।